Τῶν ὀμμάτων τὴν διάχυσιν

Ὁ Λύσιππος ἦταν ὁ καλύτερος γλύπτης τοῦ Ἀλεξάνδρου, τὸν ὁποῖον καὶ χρησιμοποίησε ὁ νεαρὸς βασιλεὺς γιὰ τὰ ἀγάλματά του∙ μαζὶ μὲ τὸν ζωγράφο Ἀπελλῆ ἦταν οἱ ἀγαπημένοι του. «Διὸ καὶ μόνον Ἀλέξανδρος ἐκέλευε Λύσιππον εἰκόνας αὐτοῦ δημιουργεῖν»∙ γιὰ τοῦτο καὶ μόνο ὁ Ἀλέξανδρος ζητοῦσε ἀπ’ τὸν Λύσιππο τὰ ἀγάλματά του. «Μόνος γὰρ οὗτος, ὡς ἔοικε, κατεμήνυε τῷ χαλκῷ τὸ ἦθος αὐτοῦ καὶ συνεξέφαινε τῇ μορφῇ τὴν ἀρετήν»∙ γιαὶ μόνο αὐτός, ὅπως ἀποδείχθηκε, ἀναδείκνυε μέσα ἀπ’ τὸν χαλκὸ τὸ ἦθος καὶ συνταίριαζε μὲ τὴν μορφή του τὴν ἀρετή. «Οἱ δ’ ἄλλοι τὴν ἀποστροφὴ τοῦ τραχήλου καὶ τῶν ὀμμάτων τὴν διάχυσιν καὶ ὑγρότητα»∙ οἱ δὲ ἄλλοι γλύπτες τὴν στροφὴ τῆς κεφαλῆς καὶ τῶν ματιῶν τὸ βάθος καὶ τὴν ὑγρότητα. «Μιμεῖσθαι θέλοντες οὐ διεφύλαττον αὐτοῦ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ λεοντῶδες»∙ θέλοντες μιμεῖσθαι δὲν διατηροῦσαν τὴν ἀρρενωπὴ καὶ λεοντώδη ἔκφρασή του.