Χαμένος στὶς ἀτλαντικὲς ἐξαρτήσεις του

Οἱ συνεχεῖς ὑπαναχωρήσεις τῆς νέας κυβερνήσεως, οἱ ἀκραῖες κυβιστήσεις, δείχνουν ὅτι ὁ Ναπολεοντίσκος εἶναι χαμένος στὸν λαβύρινθο τῶν ἀτλαντικῶν ἐξαρτήσεών του, χωρὶς σχέδιο ἢ ἔστω καὶ ἐπιφανειακὴ γνώση τῶν ἑλληνικῶν καὶ εὐρωπαϊκῶν θεμάτων∙ ἡ ἀπάθεια τοῦ κόσμου τὸ βράδυ τῶν ἐκλογῶν μετετράπη, μὲ τὶς πρῶτες δηλώσεις τοῦ ἰδίου καὶ τῶν ὑπουργῶν του, σὲ ἀπόλυτη ψυχρότητα, μὲ μοναδικὴ μέριμνα ὅλων τὴν συντήρησή τους καὶ τὴν διασφάλιση τῶν ἀναγκαίων γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς οἰκογενείας των∙ ἡ κίνηση στὴν ἀγορὰ κατρακύλισε στὰ Τάρταρα, ἡ πληρωμὴ φόρων σταμάτησε, καὶ γιὰ τὴν διατήρηση κάποιων ἀποθεμάτων, ἀλλὰ καὶ γιατὶ δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνη, στὸ πῶς θὰ τὰ διαθέσει ἡ κυβέρνηση. Εἶναι μοναδικὸ τὸ φαινόμενο στὴν πολιτική μας ἱστορία, τὴν ἑπομένη τῆς ἐκλογικῆς νίκης ὁ κόσμος νὰ δείχνει τόση ἀπόσταση ἀπέναντι στὴν νέα κυβέρνηση, σὰν νὰ εἶναι ξένο σῶμα∙ τὰ μηνύματα αὐτὰ ἔφθασαν στοῦ Μαξίμου, ἂν καὶ ἡ ὑπερβολικὴ οἴησή τους δὲν τοὺς ἐπέτρεψε στὴν ἄμεση καταγραφή τους, μᾶλλον γιατὶ ποτὲ δὲν εἶχαν ζωντανὴ ἀμφίδρομη ἐπικοινωνία μὲ τὸν κόσμο καὶ δὲν κατέγραψαν τὴν οὐσία τῆς ψήφου, οὔτε τὸ μέγεθός της. Οἱ ἀντιδράσεις τῶν Εὐρωπαίων καὶ ἡ ἀπότομη μείωση τῶν δημοσίων ἐσόδων τοὺς ὑποχρεώνουν σὲ ἀναγκαστικὴ προσγείωση σὲ ἀνώμαλο ἔδαφος..

Ἡ ἀπομόνωση στὴν Εὐρώπη τοὺς ξάφνιασε -ὄχι ὅτι ἔχουν εὐαίσθητες κεραῖες, ἢ οὔτε κἂν κεραῖες καὶ ἴσως ἀποκτήσουν μὲ τὸν καιρό, ἀλλὰ δύσκολα μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ ἔμφυτος ζωντανὴ αἴσθηση καὶ διαίσθηση-, διότι βρέθηκαν χωρὶς κανέναν σύμμαχο στὸ πλευρό τους∙ οἱ νότιες χῶρες ἀρνοῦνται τὴν σύγκληση διασκέψεως γιὰ τὸ χρέος, ἐνῶ καὶ τὸ Podemos τῆς Ἱσπανίας θέτει ὅρους, πολὺ περισσότερο μάλιστα μὲ τὴν μεγάλη ἀλλὰ ὄχι μεγαλειώδη συγκέντρωση στὴν Μαδρίτη καὶ ὁμολογουμένως κάτω τῶν προβλέψεών του. Πέτυχε ὁ Ναπολεοντίσκος τὸ ἀκατόρθωτο, τὴν κατάρρευση τοῦ κύρους καὶ τῆς φήμης του τὴν ἴδια μέρα τοῦ σχηματισμοῦ τῆς κυβερνήσεώς του∙ δὲν ὑπάρχει στὴν ἱστορία ἀνάλογο προηγούμενο, ὁπότε γεννᾶται τὸ θέμα τὸ πῶς, ὅταν ἀρχίσουν καὶ τὰ προβλήματα, θὰ κυβερνήσει ἀπὸ δῶ καὶ πέρα. Στὴν Εὐρώπη προσέρχεται γονυπετής, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν κατάσταση στὴν χώρα χειρότερη ἀπὸ ἐκείνη προεκλογικά∙ τὸ ταμειακὸ ἔλλειμμα καθίσταται πλέον τὸ κύριο, γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν τρεχουσῶν ἀναγκῶν τοῦ δημοσίου, ὅταν δηλώνει, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζει τὸ πρόγραμμα καὶ δὲν χρειάζεται τὴν τελευταία δόση, ἐνῶ δὲν ρώτησαν κἂν πρὶν τὸ Γενικὸ Λογιστήριο, τὸ ποιὰ εἶναι τὰ ταμειακά μας ἀποθέματα, τόσο ἄσχετοι καὶ ἐπιπόλαιοι εἶναι. Πηγαίνει στὴν Εὐρώπη ἀπὸ χειρότερη θέση ἀπὸ ἐκείνη τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, πρὶν δυόμισυ χρόνια, διότι τότε ἴσχυε τὸ πρόγραμμα.

Ἡ ἀναζήτηση συμμαχιῶν στὴν Εὐρωζώνη εἶναι τὸ κύριο μέλημά της, διότι ἡ συμπαράσταση τῆς Ἀμερικῆς δὲν ἀρκεῖ, ἀλλὰ καὶ τὸ δυσκολώτερο∙ ἡ σημερινὴ Εὐρώπη ἔχει ἐλάχιστα κοινὰ μὲ τὴν πρὸ τοῦ Charlie Hebdo στὶς πολιτικὲς ἀξιολογήσεις της. Ἡ ἐπίκληση τῆς ἀριστερῆς ἰδεολογίας, ὄχι μόνο πείθει ἐλάχιστα, ἀλλὰ καὶ ἀπωθεῖ περισσότερο∙ παράδειγμα ἔγραψαν κάποιες ἐφημερίδες –περισσότερες ἀγγλοσαξωνικῆς νοοτροπίας- γιὰ νίκη τῆς ἀριστερᾶς, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν μεταφράσθηκε σὲ ἔμπρακτη ὑποστήριξη ἀπὸ κανέναν, ἐνῶ ἀντιθέτως ὅλοι τους κατέγραψαν τὶς παρατηρήσεις τοῦ Μάρτιν Σούλτζ∙ ἡ τριβὴ τῶν Εὐρωπαίων μὲ τὰ καθημερινά τους προβλήματα εἶναι ἄλλο πρᾶγμα ἀπ’ τὶς διακηρύξεις τους στὰ μπαλκόνια∙ στὰ καθημερινά, ἐνδιαφέρονται σχεδὸν ἀποκλειστικὰ ἀπ’ τὶς ἀνάγκες τῶν λαῶν τους καὶ τὶς τρέχουσες ἐκκρεμότητές τους μὲ τὴν Ἐπιτροπή. Μὲ τὰ γενικά, ἀσχολοῦνται ἐλάχιστα καὶ μόνο οἱ μεγάλες χῶρες σηκώνουν τὸ βάρος τους, καὶ περισσότερο ἡ Γερμανία∙ οἱ κυβερνήσεις τῶν μικρῶν χωρῶν, ἕνα πρᾶγμα γνωρίζουν γιὰ τὴν Ἑλλάδα, ὅτι πρέπει νὰ δικαιολογοῦνται στοὺς λαούς τους, γιατὶ τὴν δάνεισαν μὲ χαμηλότερα ἐπιτόκια ἀπὸ ὅσα δανείζονται γιὰ τὰ χρέη τους. Τὰ ἄλλα εἶναι περὶ διαγραμμάτων. Ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ ὁ ὑπερφίαλος ὑπουργός του δείχνουν ὅτι τώρα ὑποψιάζονται τὸ πώς ἔχουν τὰ πράγματα στὴν Εὐρώπη, ἀλλὰ εἶναι κάπως ἀργὰ γι’ αὐτούς, εὐχόμαστε νὰ μὴν εἶναι γιὰ τὴν Ἑλλάδα…

Τὸ ἐσωκυβερνητικὸ πρόβλημα ἴσως ἀποβεῖ χειρότερο γιὰ τὴν κυβέρνηση∙ κέρδισε τὶς ἐκλογὲς μὲ τὶς ψήφους τοῦ βαθέως ΠΑΣΟΚ καὶ τῶν κρατικοδίαιτων τῆς δεξιᾶς, καὶ αὐτὸ τὸ θυμήθηκε μὲ τὶς ἐξαγγελίες τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν ὑπουργῶν του, γιὰ τέλος τοῦ Μνημονίου καὶ κατάργηση τῶν μεταρρυθμίσεων. Τὰ δύο αὐτὰ στρώματα περικλείουν καὶ τοὺς ἀριστεροὺς μὲ τὴν ἐπιδρομή τους στὰ δημόσια κονδύλια τὴν σοσιαλιστικὴ εἰκοσαετία∙ αὐτοὶ ὅμως ὅλοι βρίσκονται ὑπ’ ἀτμὸν καὶ ζητοῦν τὴν ἄμεση ἱκανοποίηση τῶν αἰτημάτων τους καὶ αὐτὸ εἶναι στὸ ἐσωτερικὸ τουλάχιστον τὸ πολιτικὸ πρόβλημα τῆς κυβερνήσεως. Ἡ ἀγορὰ βρίσκεται σὲ τέλμα, ἐνῶ εἶχε ἀρχίσει ἡ ἀνάκαμψη τὰ δύο προηγούμενα τρίμηνα καὶ προδιαγραφόταν ἀνάπτυξη 2,5% φέτος∙ μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ τουρισμοῦ καὶ τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας τίποτε ἄλλο δὲν κινεῖται, οἱ τράπεζες δὲν ἔχουν ρευστὸ οὔτε γιὰ τὴν μισθοδοσία τοῦ προσωπικοῦ τους καὶ οἱ μικρομεσαῖες ἐπιχειρήσεις ἀγωνίζονται γιὰ τὴν ἐπιβίωσή τους, ἐνῶ εἶναι ὁρατὸς ὁ κίνδυνος νὰ μὴν καταβληθοῦν οἱ συντάξεις τὸν Μάρτιο, ἀλλὰ καὶ οἱ δανειακές μας ὑποχρεώσεις ἀνέρχονται σὲ τέσσερα δις εὐρὼ τὸ τρέχον δίμηνο. Μία εἶναι ἡ διέξοδος στὰ προβλήματα αὐτά, ἡ ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως καὶ ἡ εἴσπραξη τῆς τελευταίας δόσεως∙ ἀλλὰ ὁ ὑπουργὸς δήλωσε ὅτι δὲν τὴν θέλει, ὁπότε τρέχουν τώρα καὶ δὲν προλαβαίνουν.

Οἱ Εὐρωπαῖοι, δηλαδὴ οἱ Γερμανοί, θὰ μᾶς συμπαρασταθοῦν, ἔστω κι ἂν οἱ ὑπουργοὶ τοὺς βρίζουν, ἂν καὶ λιγώτερο τώρα∙ ἀλλὰ ἡ συμπαράσταση θὰ γίνει μὲ περισσότερες ἐγγυήσεις πλέον, ὄχι γιὰ τίποτε ἄλλο, παρὰ γιὰ τὶς δηλώσεις τῶν νέων ὑπουργῶν∙ αὐτὰ τὰ διαπιστευτήρια ἔδωσαν, αὐτὴ τὴν ἀντιμετώπιση θὰ ἔχουν. Στὴν διπλωματία εἶναι κανόνας αὐτὸς κι ἂς μὴν ξενίζει κανέναν∙ ἔχουν τὴν ἄνεση νὰ πείσουν, γιὰ δύο πράγματα πρῶτα, γιὰ τὴν εἰλικρίνειά τους στὶς νέες θέσεις τους καὶ γιὰ τὴν γνώση τῶν ἑλληνικῶν φακέλων; ὅταν ὁ Γιέρουν Νταϊσελμπλάουμ δήλωνε, ὅτι ἔχετε τεράστιο ταμειακὸ ἔλλειμμα καὶ ὁ μὲ τὴν κουρὰ ἐν χρῷ ὑπουργὸς ἀπαντοῦσε ὅτι δὲν χρειαζόμαστε τὴν δόση, ὁ πρόεδρος τῆς Εὐρωζώνης κούνησε τὸ κεφάλι του. Ὅταν δὲ προσέθετε ὅτι θὰ διώξουν τὴν τρόικα, διότι εἶναι σαθρὸ οἰκοδόμημα, ἐγκατέλειψε τὴν αἴθουσα τῆς συνεντεύξεως, διότι αὐτὸ δὲν τὸ εἶχε ἀναφέρει στὶς δίωρες συνομιλίες∙ στὴν διεθνῆ διπλωματὶα αὐτὸ εἶναι ἀδιανόητο, διότι πάντα στὶς συνεντεύξεις ἀναφέρονται σὲ ὅσα συζήτησαν, ἢ μᾶλλον σὲ μερικὰ ἐξ αὐτῶν∙ ἐὰν κάποιος θέσει ἄλλο θέμα, τότε αὐτὸ θεωρεῖται ἀλητεία καὶ μπαίνει στὸν μαυροπίνακα. Σὲ τρεῖς μέρες μέσα ἡ κυβέρνηση ἀπώλεσε τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ τὴν ψυχρότητα ἀπέναντί της, γκρέμισε τὴν ἀξιοπιστία μας στὴν Εὐρώπη καὶ ἀπέδειξε τὴν παντελῆ ἔλειψη προετοιμασίας της.