Καὶ κρατοῦν καὶ βασιλεῦον

Ὁ Πλούταρχος ἐπικαλεῖται τὴν ῥήση τοῦ Ἐπιχάρμου, προδρόμου τῆς κωμῳδίας, «νοῦς ὁρῇ καὶ νοῦς ἀκούει, τἄλλα δὲ τυφλὰ καὶ κωφά», ὡς ἀνάγκη λογικῆς ἐπεξεργασίας τῶν προβλημάτων∙ ἀπ’ τὴν Κῶ ἦταν ὁ Ἐπίχαρμος, πυθαγόρειος φιλόσοφος καὶ ἰατρός. «Αἱ γὰρ αἰσθήσεις ἰδίας ἔχειν ἀφορμὰς δοκοῦσιν»∙ διότι οἱ αἰσθήσεις ἔχουν δικές του παραστάσεις. «Ὅτι δὲ νοῦς ὠφελεῖ καὶ νοῦς κοσμεῖ καὶ νοῦς τὸ νικῶν καὶ κρατοῦν καὶ βασιλεῦον»∙ ὅτι λοιπὸν ὁ νοῦς ὠφελεῖ καὶ ὁ νοῦς ἐπεξεργάζεται τὸ καλύτερο καὶ τὸ ἰσχύον καὶ βασιλεῦον. «Τὰ δ’ ἄλλα τυφλὰ καὶ κωφὰ καὶ ἄψυχα παρέλκει καὶ βαρύνει καὶ καταισχύνει χωρὶς ἀρετῆς τοὺς ἔχοντας»∙ τὰ δὲ ὑπόλοιπα παρεμβαίνουν τυφλὰ καὶ κουφὰ καὶ ἄψυχα καὶ ἐπιβαρύνουν καὶ καταισχύνουν τοὺς ἀποδέκτες τους ἂν δὲν ἔχουν ἀρετή. «Ἀπὸ τῶν πραγμάτων λαβεῖν ἔστι»∙ ἀπ’ τὰ πράγματα ἀποκομίζει τὶς ἀντιδράσεις του. Τὴν ἰσορροπία λογικῆς καὶ αἰσθήσεων παρουσιάζει.