Ἀπὸ Γιοῦνκερ σὲ Σώυμπλε

Οἱ παρεμβάσεις τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ καὶ τοῦ Βολφγάνγκ Σώυμπλε, γιὰ τὸ ἑλληνικὸ θέμα, ἔχουν πάντοτε συμπληρωματικὸ χαρακτῆρα, ὅπως στὰ περισσότερα εὐρωπαϊκὰ προβλήματα∙ ὁ πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς δέχεται τὴν ἀντικατάσταση τῆς τρόϊκας μὲ ἄλλη Ἐπιτροπή -ἄλλαξε ὁ Μανωλιὸς κι ἔβαλε τὴν κάπα ἀλλιῶς-, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν προϋπόθεση τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς τελευταίας ἀξιολογήσεως. Τὴν ἐξήγηση τὴν ἔδωσε τὸ Βερολίνο, ἡ τρόϊκα ἔχει θεσπισθεῖ ἀπ’ τὰ Κοινοβούλια τῆς Εὐρωζώνης, τὰ ὁποῖα καὶ ἐνέκριναν τὴν χρηματοδότηση τῆς Ἑλλάδος, καὶ μόνο μὲ νέα ἀπόφασή τους καταργεῖται ἢ μὲ τὴν ἐκπλήρωση τῆς ἀποστολῆς της∙ οἱ χαριεντισμοὶ τοῦ Ναπολεοντίσκου δείχνουν ὅτι δὲν ἔχει μελετήσει τὴν σύμβαση τῶν μνημονίων, ὁπότε λέει ὅ,τι θέλει… Ἀλλὰ οἱ διεθνεῖς συμφωνίες εἶναι συμφωνίες καὶ ὄχι παρδαλὰ φουλάρια…