Ἀγορὰ καὶ ἐνδοκυβερνητικὰ

Τὰ ἐνδοκυβερνητικὰ ἀναδεικνύονται στὸ μεῖζον θέμα τῆς χώρας, παρὰ τὸ Γιούρογκρουπ καὶ φανερώνουν τὴν ἀνυπαρξία τοῦ πρωθυπουργοῦ∙ ὁ ἀκροδεξιὸς παραγγέλλει ὅτι δὲν συμφωνεῖ στὸν Δημήτρη Ἀβραμόπουλο, ἀλλὰ οὔτε καὶ σὲ νέα μέτρα, μὲ τυχὸν συμφωνία στὴν Εὐρωζώνη, ἐνῶ τὴν ἴδια στάση τηροῦν καὶ οἱ ὑπουργοὶ τῆς ἀριστερῆς πτέρυγας. Δηλαδή, πλῆρες ἀδιέξοδο καὶ ἀπειλὴ γιὰ μεῖζον κυβερνητικὸ πρόβλημα∙ τὸ Σύνταγμά μας εἶναι πρωθυπουργικοκεντρικό, διότι συγκεντρώνονται ὅλες οἱ ἐξουσίες στὸν πρωθυπουργό∙ αὐτὸ προϋποθέτει πυγμὴ ἐκ μέρους του καὶ ἀπόλυτη πειθαρχία στὴν κυβέρνηση καὶ στὴν Βουλή. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἀνέκρουσε πρύμναν, μὲ τὸν πρῶτο ἐκβιασμὸ τοῦ ἀκροδεξιοῦ καὶ τοῦ ἀκροαριστεροῦ∙ ὅλοι κατάλαβαν ὅτι δὲν διαθέτει πρωθυπουργὸ ἡ χώρα, ἤτοι συμφωνοῦν μαζί του εἴτε ὄχι, δὲν ἔχει σημασία. Ἡ αἴσθηση τοῦ κενοῦ εἶναι τὸ χειρότερο γιὰ κάθε μορφὴ ἐξουσίας καὶ περισσότερο σὲ περίοδο κρίσεως. Ποιὸς θὰ ἐπιβάλει πλέον τὴν τάξη, διερωτῶνται ὅλοι;