Οἰκονομία, στάση ἀναμονῆς

Σὲ στάση ἀναμονῆς βρίσκονται οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες, γιὰ τὰ ἑπόμενα βήματα τῆς κυβερνήσεως, μετὰ τὴν ἔγκριση τῶν προαπαιτουμένων ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη· τὸ κύριο θέμα εἶναι ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψει τὴν αὔξηση τῆς ρευστότητος τῆς ἀγορᾶς καὶ τὴν ἐπανεκκίνησή της. Αὐτὰ δὲν γίνονται μὲ εὐχολόγια, ὅταν μάλιστα ἔχουν προηγηθεῖ οἱ τρεῖς ἑβδομάδες τῶν ἀλλοπρόσαλλων δηλώσεων, μὲ ἁπτὸ ἀποτέλεσμα τὴν ἐκροὴ πάνω ἀπὸ εἴκοσι δις εὐρώ· ἡ ἔγκριση τῶν προαπαιτουμένων μὲ πράξεις νομοθετικοῦ περιεχομένου μᾶλλον δὲν θεωρεῖται καὶ καλὴ σύσταση ἀπ’ τοὺς ἐπιχειρηματίες, διότι ὑπάρχουν καὶ οἱ ἔντονες ἐνδοκυβερνητικὲς ἀντιδράσεις. Ἡ χώρα ἐξασφαλίζει τὴν παραμονή της στὴν Εὐρωζώνη, ἀλλὰ ταυτοχρόνως εἰσέρχεται σὲ περίοδο πολιτικῆς ἀβεβαιότητος, ἐπειδὴ οὐδεὶς γνωρίζει τὸ πῶς θὰ ὑπερβεῖ ὁ Ναπολεποντίσκος τὴν κρίση· εἶναι ἡ πρώτη ἀμφισβήτησή του καὶ αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ καλὸ οἰωνὸ γιὰ τὴν πορεία τῆς οἰκονομίας στὴ σημερινὴ συγκυρία.