Ἐπανάληψη πρώτου μνημονίου

Στὴν ἐπανάληψη τῆς τακτικῆς τοῦ πρώτου μνημονίου, μὲ πολλὲς παρασπονδίες ὡς συνοδεία, προσφεύγει ἡ κυβέρνηση, ὡς τελευταία σανίδα σωτηρίας∙ ὅπως καὶ ὁ τότε σοσιαλιστὴς πρωθυπουργὸς ξόδεψε ἑπτὰ μῆνες σὲ δηλώσεις γιὰ διεφθαρμένο λαὸ καὶ καταχρεωμένη χώρα, ἔτσι καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος ἔχασε τρεῖς βδομάδες, μὲ τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα∙ πάντα ἡ ἀπομίμηση θέλει λιγώτερο χρόνο. Στὴν συνέχεια τὸ ἴνδαλμά του ἐπιδιδόταν σὲ κατηγορίες καὶ ὕβρεις κατὰ τῶν Εὐρωπαίων, ὅτι δὲν τοῦ δίδουν χρόνο, τὸ ἴδιο ἀκριβῶς καὶ ὁ σημερινός, κι ἂς χάνεται σὲ παλινωδίες καὶ ὑπαναχωρήσεις∙ ἡ διαφρορὰ εἶνα μία: τὸ 2009 τὰ ταμειακὰ ἀποθέματα ἦταν ὀκτὼ δις εὐρώ, τὸ 2015 μόλις δύο. Ὁ κίνδυνος τῆς χρεωκοπίας εἶναι ἄμεσος.