Ἠρίστα ὄρθρου καθεζόμενος

Τὴν καθημερινὴ συμπεριφορὰ τοῦ Ἀλεξάνδρου συγκρίνει ὁ Πλούταρχος μὲ ἐκείνη τῶν τυράννων καὶ βασιλέων τῆς ἑλληνιστικῆς ἐποχῆς∙ τὰ μικροπράγματα τῆς ζωῆς μας διαμορφώνουν τὸ ἦθος τοῦ ἀνθρώπου καὶ περισσότερο τοῦ ἡγεμόνος, ὁ ὁποῖος καὶ ἀποτελεῖ τὸ παράδειγμα γιὰ τοὺς ἄλλους. «Ἀλλ’ Ἀλέξανδρος ἠρίστα ὄρθρου καθεζόμενος, ἐδείπνει δὲ πρὸς ἑσπέραν βαθεῖαν»∙ ἀλλὰ ὁ Ἀλέξανδρος ἔπαιρνε τὸ πρωινὸ καθιστὸς κατὰ τὸν ὄρθρο, δηλαδὴ μόλις ξυπνοῦσε, καὶ τὸν δεῖπνο του ἀργὰ τὸ βράδυ. «Ἔπινε δὲ θύσας τοῖς θεοῖς, ἐκύβευε δὲ Μήδιον πυρέττων»∙ ἔπινε δὲ ἀφοῦ πρόσφερε θυσία στοὺς θεούς, ἔπαιζε δὲ τοὺς κύβους μὲ μηδικὴ καὶ ἐνῶ εἶχε πυρεττό. «Ἔπαιζε δ’ ὁδοιπορῶν ἅμα καὶ μανθάνων τοξεύειν καὶ ἀποβαίνειν ἅρματος»∙ ἔπαιζε καὶ κατὰ τὴν ὁδοιπορία μαθαίνοντας τοξεύειν καὶ ἀνεβαίνειν στὸ ἅρμα. Διατηροῦσε συνέχεια ἕτοιμο τὸ σῶμα του γιὰ τὶς μάχες, στὶς ὁποῖες πάντα ἦταν στὴν πρώτη γραμμή, ὡς παράδειγμα στοὺς στρατῶτες.