Καθυστερήσεις, ἀπὸ διαδοχὴ Ναπολεοντίσκου

Οἱ καθυστερήσεις στὴν ἀξιολόγηση τῆς τρόϊκας καὶ στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις ὀφείλονται σὲ ἕναν καὶ μόνο λόγο, στὴν δυσκολία ἀναζητήσεως διαδόχου τοῦ Ναπολεοντίσκου στὸ κόμμα του καὶ δευτερευόντως στὴν κυβέρνηση∙ ὡς πρωθυπουργὸς θεωρεῖται πλέον τελειωμένος ἀπὸ καιρό, μὲ τὴν ἀδυναμία του νὰ δώσει διέξοδο στὶς διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς δανειστὲς καὶ νὰ ἐμπνεύσει τὴν στοιχειώδη συνοχὴ στὴν κυβέρνηση καὶ πολὺ περισσότερο ἐμπιστοσύνη στὸν ἑλληνικὸ λαό. Αὐτὸ εἶναι δεδομένο, ὄχι μόνο στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας ἀλλὰ καὶ διεθνῶς περισσότερο, καθὼς οἱ ὑπουργοί του κάνουν τοῦ κεφαλιοῦ τους ὁ καθένας καὶ δείχνουν ὁλοκάθαρα ὅτι δὲν ἀναγνωρίζουν τὸν πρόεδρό τους παρὰ μόνο τύποις∙ οἱ περιπτώσεις εἶναι πάρα πολλὲς καὶ δὲν ἀξίζει τὸν κόπο ἡ ἀπαρίθμησή τους, ἐνῶ τὰ καπετανᾶτα περισσεύουν, καὶ στὴν Κουμουνδούρου καὶ στὶς κομματικὲς ὀργανώσεις ἔχουν ἐξαφανισθεῖ κυριολεκτικὰ οἱ προεδρικοί, μὲ τοὺς ἀντιπάλους του νὰ ἁλωνίζουν. Πέραν αὐτῶν ὅμως ἡ ὕφεση γίνεται κατακλυσμιαία καὶ κανεὶς στὴν κυβέρνηση δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὴν χάραξη οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἔχουν ἄλλα στὸ μυαλό τους καὶ πρωτίστως τὶς συγκρούσεις μὲ τοὺς ἄλλους ὑπουργούς∙ δύσκολα πολὺ βρίσκεις στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία κυβέρνηση τριῶν μηνῶν καὶ νὰ ἐμφανίζει τέτοια συμπτώματα διαλύσεως, μὲ τὸν σαραντάρη πρωθυπουργὸ ἀντιδρᾶν σὰν ὀγδοντάρη…

Ἡ ἀπονέκρωση τῆς ἀγορᾶς, μὲ τὴν παντελῆ ἔλλειψη ρευστότητος, οἱ ἐλλείψεις στὰ νοσοκομεῖα σὲ φάρμακα, γάζες καὶ φρυγανιὲς ἀκόμη -μὲ τοὺς θανάτους ἀσθενῶν πολλαπλάσιους καὶ τοὺς συγγενεῖς σὲ κατάσταση ἀπογνώσεως-, ὁ φόβος τῶν συνταξιούχων ὅτι δὲν θὰ πάρουν τὴν ἑπόμενη σύνταξή τους καὶ ἡ ἐξέγερση τῶν δήμων, διότι φοβοῦνται τὰ ἀντίποινα τῶν δημοτῶν τους ἐὰν μεταφέρουν τὰ διαθέσιμά τους στὴν Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἁπλῆ σκιαγραφία τῆς πραγματικῆς εἰκόνος τῆς χώρας∙ οἱ δηλώσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ ὑπουργῶν του, ὅτι «ὑπάρχει καὶ ἡ προσφυγὴ στὸν λαὸ» ὡς διέξοδος, ἐκλαμβάνεται ἀπ’ τὸν κόσμο ὡς προετοιμασία τους γιὰ ἐγκατάλειψη τῆς ἐξουσίας. Ἄλλωστε οἱ ἄπειρες τὸν ἀριθμὸ τροπολογίες στὰ κατεπειγούσης διαδικασίας νομοσχέδια εἶναι στὴν πράξη ἀποδείξεις γιὰ προεκλογικὲς παροχές∙ μόνο στὸ τελευταῖο ἑξάμηνο τῆς ζωῆς της, σὲ ὁλόκληρη τὴν ἱστορία, ἡ κυβέρνηση κάνει τέτοιας ἐκτάσεως ρουσφέτια. Ἡ ἀβεβαιότης καὶ ἡ ἀνασφάλεια ἔχουν εἰσχωρήσει βαθειὰ στὴν πολιτική μας ζωὴ καὶ καθορίζουν τὴν συμπεριφορὰ τῶν ἀνθρώπων, ὄχι τόσο τὴν οἰκονομική -ἂν καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτο-, ἀλλὰ καὶ τὴν καθημερινή τους ζωή∙ ὅλοι συμμαζεύονται καὶ σφίγγονται, μετρώντας τὶς λίγες ἀποταμιεύσεις τους, ὅσοι ἔχουν κάποιες ἀκόμη, καὶ ἀναλογίζονται τὸ τί τοὺς ἐπιφυλάσσει ἡ ἑπόμενη μέρα. Ὅσο καὶ ἂν δὲν πατοῦν χῶμα ἑλληνικὸ οἱ περισσότεροι ὑπουργοὶ τὰ μηνύματα τοὺς φθάνουν, ἔστω καὶ ὡς ἀπόηχος.

Ἡ καταβαράθρωση τῆς οἰκονομίας ἐπαναφέρει τὴν πρὸ τριετίας κατάθλιψη στοὺς Ἕλληνες∙ τὴν εἶχαν ἀποβάλλει τὴν τελευταία διετία, χάρις στὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, καὶ εἶχαν ξανακερδίσει τὴν ἐμπιστοσύνη γιὰ τὴν ἀνάπτυξη, ὅπως καταγράφηκε ἀπ΄ τοὺς ρυθμοὺς τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἀλλὰ τώρα ἐπανῆλθε καὶ σὲ χειρότερη μορφή. Στὰ καταστήματα δὲν πατάει ψυχή, παρὰ τὶς ἐκπτώσεις, ἐνῶ ἀκόμη καὶ στὰ τρόφιμα οἱ ἀγορὲς ἔχουν πέσει ἀπότομα καὶ πολλὰ πολυκαταστήματα ἀντιμετωπίζουν τὴν ἀπειλὴ τῆς χρεωκοπίας∙ οἱ τράπεζες δὲν ἔχουν ρευστὸ οὔτε γιὰ τρέχουσες ἀνάγκες καὶ ἐὰν κάποιος ζητήσει λίγες χιλιάδες εὐρὼ ἀπ’ τὶς καταθέσεις του, τὸν παρακαλάει ὁ διευθυντὴς νὰ πάει τὴν ἑπομένη, γιὰ νὰ φέρει χρήματα… Ὁ πρωθυπουργὸς δείχνει ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ τὸ κρισιμότερο πρόβλημα τῆς χώρας καὶ οἱ ὑπουργοί του δηλώνουν αὐτάρεσκα, ὅτι δὲν δέχονται ἀπ’ τὴν τρόϊκα ὑφεσιακὰ μέτρα, ἀλλὰ ἔχουν ἐπιβάλει τρισχειρότερη ὕφεση στὴν ἀγορά∙ οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες γνωρίζουν ἄριστα, ὅτι ἡ μείωση κατὰ μερικὲς ποσοστιαῖες μονάδες στὶς ὑψηλὲς συντάξεις δὲν ἐπηρεάζει τὴν ἀγορά, ἀλλὰ ἡ πλήρης ἀποστέρηση τῆς ρευστότητος τὴν ὁδηγεῖ στὴν ἀπονέκρωσή της. Ὅλοι πιστεύουν ὅτι δὲν ἔγιναν τυχαία ὅλα αὐτά, διότι καὶ ἂν δὲν γνώριζαν, ὅπως ἀποδεικνύεται πὼς δὲν γνωρίζουν ἀπὸ οἰκονομία τῆς ἀγορᾶς οἱ ὑπουργοί, τοὺς τὰ ἔλεγαν οἱ ὑπηρεσιακοὶ παράγοντες, ἀλλὰ αὐτοὶ ἄλλα εἶχαν στὸ μυαλό τους…

Ἡ πλήρης διεθνὴς ἀπομόνωση τῆς χώρας εἶναι ἡ δεύτερη μεγάλη «ἐπιτυχία» τῆς κυβερνήσεως ἐντὸς τριμήνου∙ ἐπιχείρησε ὁ πρωθυπουργὸς ἀνοίγματα πρὸς τὴν Ρωσία καὶ τὸ Ἰράν, διότι οἱ Κινέζοι σκέπτονται σοβαρὰ πλέον τὴν ἀποχώρησή τους ἀπ’ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἄνθρακες ὁ θησαυρός∙ ὁ ὑφυπουργὸς Ἐνεργείας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τοὺς ὑπενθύμισε, μὲ ὕφος ἀνθυπάτου, τὸ σὲ ποιοὺς ὀφείλουν τὴν ἄνοδό τους στὴν ἐξουσία. Τέλος τὰ σχέδια γιὰ συμμετοχὴ στὸν ρωσικὸ ἀγωγὸ φυσικοῦ ἀερίου -ὅπως τοὺς εἶχε προειδοποιήσει ὁ Ἀλέξιος Μύλλερ, πρῶτα συνεννοηθεῖτε μὲ τὴν Ἐπιτροπὴ καὶ σὲ συνεργασία μὲ εὐρωπαϊκὲς ἑταιρεῖες, ἐλᾶτε νὰ συμφωνήσουμε- καὶ ἀποδοχὴ τῶν ἀμερικανικῶν γιὰ ἀέριο ἀπ’ τὸ Ὀμάν, μετὰ ἀπὸ δεκαετία∙ μέχρι τότε καῖμε κομμουνισμὸ σὲ κονσέρβα. Φοβοῦνται τὴν ἐπικράτηση τῶν ἀριστερῶν καὶ καθυστεροῦν τὴν λύση. Οἱ Εὐρωπαῖοι καὶ τὸ Βερολίνο γνωρίζουν ὅτι ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας μας περισσότερο ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο∙ καταγράφεται ἄλλωστε αὐτὸ μὲ τὴν συνεχῆ διάθεση τῆς ἀπαραίτητης γιὰ τὴν ἐπιβίωσή μας τραπεζικῆς ρευστότητος ἀπ’ τὸν ΕΛΑ, ὄχι ὅμως πέραν αὐτῆς, διότι ξέρουν ὅτι ἡ κυβέρνηση θὰ τὰ διαθέσει στὸ συντεχνιακό της κράτος. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι λύση ἀνάγκης καὶ ἔρχεται ἡ στιγμὴ τῆς λήψεως τῶν ἀποφάσεων∙ σὲ αὐτὰ ὅμως ὄχι μόνο δυσκολεύονται, παρὰ οὔτε γνωρίζουν, ὅπως δείχνουν τὰ πράγματα, τὸ πῶς λαμβάνονται…

Οἱ ἀρχηγοὶ κρίνονται στὶς δύσκολες στιγμές, «ὁ καλὸς καραβοκύρης στὶς φουρτοῦνες φαίνεται», λέει ἡ παροιμία, καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος δὲν γνωρίζει οὔτε κατ’ αἴσθηση ἀπὸ φουρτοῦνες∙ τυχερὸς ἀπ’ τὸν μπαμπᾶ του καὶ τὶς ἐπὶ ἑπταετίας ἐργολαβίες του καὶ ἀπ’ τὰ δεκαπενταμελῆ καὶ τὶς σπουδὲς στὴν ΚΝΕ∙ τὰ ὑπόλοιπα ἦρθαν μόνα τους καὶ ὑπεύθυνος εἶναι ὁ πρωθυπουργὸς τῶν μνημονίων. Ἕνα πρᾶγμα μόνο ἔμαθε καλά, τὴν ἀντιγραφή του καὶ μάλιστα ἀποδεικνύεται ἐπιμελέστατος σὲ αὐτό, ὅσο μᾶλλον σὲ τίποτε ἄλλο στὴν ζωή του∙ ἀκολουθεῖ κατὰ πόδας τὴν πορεία του καὶ μάλιστα μὲ ἐπιταχυνόμενο ρυθμό∙ ὅσα ὁ δάσκαλός του πέτυχε σὲ πέντε χρόνια -νὰ κατεβάσει στὸ ἕνα δέκατο τὸ ποσοστὸ τοῦ κόμματός του-, αὐτὸς τὸ ἐπιδιώκει σὲ πέντε μῆνες, ἄξιος ὁ μισθός του! Τοῦ ἔδωσαν τὴν μικρὴ σχετικὴ πλειοψηφία οἱ συνταξιοῦχοι καὶ οἱ κρατικοδίαιτοι, ἀλλὰ οἱ πρῶτοι ζοῦν ἐφιάλτες μὲ τὴν κατάσταση τῶν νοσομοκείων καὶ τοὺς ὑπαρκτοὺς πλέον φόβους γιὰ τὶς συντάξεις τους∙ οἱ δεύτεροι βλέπουν ὅτι πῆγε χαμένη ἡ ψῆφος τους, διότι μὲ τροπολογίες οὔτε οἱ στενοὶ κομματικοὶ φίλοι δὲν καλύπτονται, ἔτσι μένουν ὅλοι τους μετέωροι καὶ ἀναζητοῦν ἄλλου διέξοδο. Μία διεξοδος διαφαίνεται σὲ ὅλους αὐτούς, ἡ συμπόρευσή τους μὲ τὸν κόσμο τῆς ἀγορᾶς∙ δὲν τὸν ἄκουσαν στὶς ἐκλογὲς καὶ τώρα ὁμολογοῦν τὸ ἔγκλημά τους.