Τεχνητὴ πόλωση μὲ πάμπολλες ἀντιδράσεις

Στὴν καλλιέργεια τεχνητῆς πολώσεως ἐπιδόθηκε ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ κόμματός του, μὲ πάμπολλες ἀντιδράσεις καὶ περισσὴ ἀμερικανοδουλεία, ἐνῶ προωθεῖ στὰ παρασκήνια τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως μέσα στὸν μῆνα∙ ἀναγνωρίζει, δηλαδή, ὅτι τὸ κύριο πρόβλημά του εἶναι τὸ ἐσωκομματικὸ καὶ ἐπιχειρεῖ ἄλλη μιὰ φορὰ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσει μὲ ψέμματα καὶ ἄφθονες ὑποσχέσεις. Οἱ ἀντιδράσεις ὅμως τῶν συντρόφων, μὲ τὴν ἀποπνικτικὴ παγωμάρα τους, κατὰ τὴν ὁμιλία τοῦ προέδρου τους, καὶ οἱ σκληρὲς καὶ ἐπικριτικὲς παρεμβάσεις πολλῶν ἐξ αὐτῶν, μὲ τὴν ταυτόχρονη αὐτονόμηση ἀρκετῶν τάσεων μὲ πρώτη ἐκείνη τῆς ὑστερικῆς, δείχνουν ὅτι ἀπέτυχε πλήρως στὰ σχέδιά του∙ ὁ ἀντιγερμανισμὸς δὲν ἔπεισε, ὅσο κι ἂν κατηγόρησε διάφορους εὐρωπαϊκοὺς κύκλους, ἀποφεύγων κατονομάσειν αὐτούς, ὅτι παρεμποδίζουν τὴν σύναψη τῆς συμφωνίας, δὲν δείχνει ὅτι εἰσακούσθηκε, τὸ ἀντίθετο μάλιστα. Ἀπέτυχε καὶ στὴν συγκάλυψη τοῦ ἐσωκομματικοῦ πολέμου∙ οἱ συζητήσεις γιὰ καταψήφιση τῆς συμφωνίας ἀπὸ πολλοὺς ἦταν τὸ κύριο ἀντικείμενο στοὺς διαδρόμους καὶ στὰ καφὲ τοῦ ξενοδοχείου, χωρὶς καμμία ἐπιφύλαξη, ὅταν ἔβλεπαν ὅτι τοὺς παρακολουθοῦσαν οἱ «ἄνθρωποι» τοῦ προέδρου. Οἱ διαφωνοῦντες βουλευτὲς ἔδειχναν περισσότερο ἐμφανέστατα ὅτι ἤθελαν νὰ καταγραφοῦν ὡς ἀντίθετοι πρὸς τὴν κυβερνητικὴ πολιτική∙ ἀπευθύνονταν στοὺς συνέδρους, μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς μεταφορᾶς τῆς θέσεώς τους στοὺς ψηφοφόρους τους. Στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις ἀποβλέπουν…

Τὴν ἐξάλειψη τῶν ἐντυπώσεων ἀπ’ τὸ Εὐρωσυμβούλιο τῆς Ρίγα ἐπιδίωξε ὁ πρωθυπουργός, ἀλλὰ ἀπέτυχε παταγωδῶς, καθὼς κανεὶς δὲν ἔδειξε ὅτι πείθεται ἀπ’ τὴν ἐπιχειρηματολογία του, γιὰ τὰ κέντρα τῆς τρόϊκας στὸ ἐσωτερικὸ καὶ γιὰ τοὺς εὐρωπαϊκοὺς κύκλους ποὺ ὑπονομεύουν τὴν κυβέρνηση∙ ἀπ’ τοὺς ὁμιλητὲς τοῦ διημέρου ἐλάχιστοι ἀναπαρήγαγαν τὴν ἐπιχειρηματολογία τοῦ προέδρου τους, ἐνῶ οἱ περισσότεροι ἐπέμειναν στὴν τήρηση τῶν προεκλογικῶν ὑποσχέσεων, μὲ πολλοὺς ἐξ αὐτῶν ὁμιλεῖν γιὰ λάθη στὶς διαπραγματεύσεις, καὶ μὲ κορυφαίους ὑπουργοὺς νὰ διαφωνοῦν. Ἡ ἀτμόσφαιρα ἦταν τεταμένη, ἐπειδὴ ἀντανακλοῦσε τὴν κατάσταση στὴν κοινωνία καὶ στὴν οἰκονομία∙ οἱ προεκλογικὲς ὑποσχέσεις δὲν εἶχαν οὐδεμία ἀπήχηση στοὺς συνέδρους, καθὼς ἔρχονταν οἱ περισσότεροι ἀπ’ τὸν εὐρύτερο κρατικὸ τόμεα, ὅπου ὑπέστησαν τὶς τόσες περικοπὲς καὶ τώρα βλέπουν νὰ ἔρχονται καὶ ἄλλες, ἐνῶ οἱ λιγώτεροι ἀπ’ τὸν ἰδιωτικὸ τομέα ζοῦν τὴν χειρότερη ὕφεση σὲ δύο μῆνες καὶ πληρώνονται ἔναντι μόνο οἱ τυχεροί, οἱ ἄλλοι μένουν, γιατὶ δὲν ἔχουν ποῦ ἀλλοῦ νὰ πᾶνε. Ὁ Ναπολεοντίσκος βρέθηκε κάτω ἀπὸ ὁμαδικὰ πυρά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχε προβλέψει σὲ τόση ἔνταση -ἀπόδειξη κι αὐτὸ τῆς πλήρους ἀποκοπῆς του ἀπ’ τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα, ὅταν δὲν ἔχει ἐπαφὴ οὔτε μὲ τὸν κόσμο τῆς παρατάξεώς του- καὶ βρέθηκε στὸ κενό∙ ὁ ἀντιευρωπαϊκὸς περισπασμὸς μετετράπη σὲ μπούμερανγκ.

Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι ἀδυνατεῖ παρακολουθῆσαι καὶ πολὺ περισσότερο καταγράψαι τὰ πεπραγμένα στὶς συνιστῶσες του∙ μερικὲς ἀπ’ αὐτές- ἡ ἀριστερὴ πλατφόρμα, ἡ πασοκογενὴς ὁμάδα, ἡ κομμουνιστικὴ τάση, οἱ ἀναρχοαυτόνομοι-, διατηροῦν καὶ καλλιεργοῦν τὶς σχέσεις τους μὲ τὸν κόσμο τους. Ἔχει δευτερεύουσα σημασία, τὸ ἐὰν ὅλες μαζὶ συρρικνώνονται, διότι χάνεται τὸ ὄραμα τῆς ἀριστερᾶς ὅπως αὐτὸ καλλιεργήθηκε στὴν μεταπολίτευση, ἀλλὰ τὸ ἐὰν ἔχουν ζωντανὴ ἐπικοινωνία μὲ τὰ στελέχη τους καὶ τὰ συγκρατοῦν δραστήρια καὶ παρόντα∙ οἱ διαφοροποιήσεις πολλῶν βουλευτῶν ὀφείλονται ἀκριβῶς στὴν ζωντανὴ αὐτὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν κόσμο τους. Αὐτοὶ ἀποτελοῦν καὶ τὴν χειρότερη ἀπειλὴ γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς κυβερνήσεως στὸ ἄμεσο μέλλον∙ ἡ στέλεχωση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ προερχόταν ἀπὸ τρία κυρίως ρεύματα, τοὺς κομμουνιστικογενεῖς, τοὺς πασοκογενεῖς καὶ τοὺς ἀναρχοαυτόνομους. Αὐτοὶ εἶχαν πιστέψει ἢ εἶχαν δείξει ὅτι εἶχαν πιστέψει τὸ ὄραμα τῆς ἀριστερῆς ἐξουσίας∙ τώρα αὐτὸ ἔγινε συντρίμμια καὶ οἱ ἴδιοι περισυλλέγουν τὰ διάφορα κομμάτια γιὰ νὰ καταστρώσουν τὴν τακτική τους στὴν συνέχεια. Ἀνακύπτουν ὅμως καὶ νέες νάρκες∙ ἡ ὑστερικὴ παρεμβαίνει
ὡς ἀνεξάρτητος πόλος, διότι πιστεύει, καὶ ὡς ἐκ τῆς θέσεώς της, ὅτι διανοίγονται προοπτικὲς γιὰ πρωταρχικὸ ρόλο ἐκ μέρους της στὴν μετέωρη πλέον κυβερνητικὴ προοπτική∙ ἔχει δευτερεύουσα σημασία τὸ ἐὰν ἀντικειμενικὰ ἔχει τὶς δυνατότητες αὐτές, διότι στὴν πολιτικὴ μετράει βραχυχρόνια ἡ παρέμβαση αὐτὴ καθ’ ἑαυτή.

Σὲ διεθνὲς ἐπίπεδο ὁ πρωθυπουργὸς ἐπιβεβαίωσε τὴν πλήρη ἀπομόνωσή του, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀμερικανοδουλεία του∙ τηλεφώνησε στὸν Ἀμερικανὸ ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν γιὰ βοήθεια, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ πληρώσει τὴν δόση στὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο στὶς 5 Ἰουνίου, καὶ πῆρε ὡς ἀπάντηση, ὅτι, «προλαβαίνεις νὰ κλείσεις τὴν ἀξιολόγηση καὶ ὅτι δὲν ἀνεχώμεθα καὶ ἄλλα προβλήματα στὴν περιοχή»∙ εἶναι τόσο ἄσχετος μὲ τὶς διεθνεῖς σχέσεις καὶ τὴν διπλωματικὴ γλῶσσα, ποὺ δὲν γνώριζε καὶ οὔτε ρώτησε τοὺς διπλωμάτες νὰ τὸν συμβουλεύσουν τὸ τί ἔπρεπε νὰ κάνει. Ὅταν ὁ Μπάρακ Ὀμπάμα τοῦ παρήγγειλε, «κλεῖσε γρήγορα τὴν συμφωνία», καὶ ὁ Τζὰκ Λιοῦ εἶπε στὸν κουρεμένο του, «κάτσε στὸ γραφεῖο σου καὶ δούλεψε», ἐννοοῦσαν ὅτι σᾶς βαρεθήκαμε καὶ ἀφῆστε μας ἥσυχους∙ συνεχίζουν νὰ τοὺς ἐνοχλοῦν, γιὰ ἕναν καὶ μόνο λόγο, διότι σκέπτονται σὰν τὰ μικρὰ παιδιά, ποὺ τὰ μαλώνει ἡ μάνα τους καὶ αὐτὰ πάλι κοντὰ σὲ αὐτὴν τρέχουν. Εἶναι τόσο ἀνίδεοι τῆς πολιτικῆς καὶ τόσο φοβισμένοι ἀπ’ τὶς ἐξελίξεις, ὥστε καταφεύγουν σὲ κινήσεις ποὺ ὅλες ἀποβαίνουν εἰς βάρος τους∙ ἡ πολιτικὴ γύμνια ὁδηγεῖ σὲ παράλογες σκέψεις καὶ πράξεις, ὅταν μάλιστα ὁ πολιτικὸς δὲν ἔχει ἐπαφὴ μὲ τὰ συμβαίνοντα γύρω του. Ὁ Ναπολεοντίσκος τὸ ἔχασε τὸ παιχνίδι καὶ βρίσκεται στὰ μεθεόρτια.

Ὁ καθοριστικὸς παράγων στὶς ἐξελίξεις εἶναι ἡ οἰκονομία∙ πίστεψαν τὴν ἑπομένη τῶν ἐκλογῶν, ὡς ματαιόφρονες, ὅτι ὅπως κέρδισαν εὔκολα, χάρις στὴν βοήθεια τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων καὶ τῆς διαπλοκῆς, ἔτσι θὰ ἐξαπατοῦσαν καὶ πάλι τὸν ἑλληνικὸ λαό. Ὅταν ὁ Γκίκας Χαρδούβελης τοὺς εἶπε τὴν Κυριακὴ τὸ βράδυ, κλεῖστε ἀμέσως τὴν συμφωνία μὲ τὴν τρόϊκα, αὐτοὶ ἀπάντησαν, «ξέρουμε ἐμεῖς», ὁπότε ἐπιδόθηκαν ὡς Βάνδαλοι στὴν ἀποστέρηση τῆς ἀγορᾶς ἀπὸ κάθε διαθέσιμο χρῆμα∙ πλήρωσαν τὶς δόσεις, ἀλλὰ ἡ ὕφεση στὴν οἰκονομία εἶναι ἡ χειρότερη σὲ εἰρηνικὴ περίοδο σὲ διάστημα δύο μόλις μηνῶν. Ἔτσι μπλέχθηκαν, σὰν μαθητευόμενοι μάγοι μέσα στὰ δίχτυα τους, καὶ δὲν μποροῦν νὰ ξεφύγουν πλέον∙ τὸ τετράμηνο εἶναι πολὺ λίγος χρόνος γιὰ νὰ ξεχάσουν οἱ ψηφοφόροι τὶς ὑποσχέσεις καὶ τὰ στελέχη τὶς δεσμεύσεις τῶν βουλευτῶν. Καὶ οἱ ψηφοφόροι διαρρέουν μαζικά, ὅπως φαίνεται ἀπ’ τὶς πρῶτες μετεκλογικὲς προτιμήσεις, διότι θυμοῦνται τὸ τί ἔχασαν ἀπ’ τὸ Φθινόπωρο, ὅταν βρισκόμασταν στὶς πρῶτες θέσεις ἀναπτύξεως στὴν Εὐρωζώνη∙ ἀναζητοῦν καὶ πάλι, οἱ μικρομεσαῖοι τῆς ἀγορᾶς περισσότερο, τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ καὶ τὴν συνετὴ οἰκονομικὴ πολιτική του. Τὰ στελέχη συνεχίζουν τὶς πιέσεις, μὲ ἕνα δεδομένο, ὅτι δὲν πιστεύουν στὸν Ναπολεοντίσκο πιὰ μὲ κανέναν τρόπο∙ αὐτὲς οἱ πιέσεις ὁδηγοῦν καὶ στὴν καταψήφιση τῆς συμφωνίας στὴν Βουλὴ καὶ στὸν πολυμερισμὸ ὡς πιθανὴ κατάληξη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ.