Ἀλλ’ ἑνὶ κόσμῳ κοσμήσαντα

Στὴν ἑνοποίηση τοῦ τότε γνωστοῦ κόσμου, κάτω ἀπὸ μία ἐξουσία καὶ ὑπὸ ἑνιαῖο πολιτισμὸ ἀπέβλεπε ὁ Ἀλέξανδρος μὲ τὶς κατακτήσεις του∙ εἶχε ὡριμάσει ὁ Ἑλληνισμὸς μὲ τὶς πνευματικὲς κατακτήσεις του καὶ ὁ Ἀριστοτέλης, ὁ διδάσκαλός του, εἶχε συγκεντρώσει σὲ μία ἐγκυκλοπαίδεια τὴν παγκόσμια γνώση τῆς ἐποχῆς. «Οὗ τέλος ἦν οὐ χρυσὸς ὑπὸ μυρίων καμήλων παρακομιζόμενος οὐδὲ τρυφαὶ καὶ τράπεζαι καὶ γυναῖκες οὐδὲ Χαλυβώνιος οἶνος οὐδ’Ὑρκανικοὶ ἰχθύες»∙ τὴν Ἀρετὴ ἐπιδίωκε ὁ Ἀλέξανδρος καὶ δὲν εἶχε σκοπὸ τὸν χρυσὸ τὸν ὁποῖο μετέφεραν δέκα χιλιάδς καμῆλες οὔτε τὴν τρυφὴ καὶ τὰ τραπέζια οὔτε τὸν συριακὸ οἶνο τῆς Χαλυβῶνος οὔτε τὰ ψάρια τῆς Ὑρκανίας. «Ἀλλ’ ἑνὶ κόσμῳ κοσμήσαντα πάντας ἀνθρώπους μιᾶς ὑπηκόους ἡγεμονίας καὶ μιᾶς ἐθάδας διαίτης καταστῆσαι»∙ ἀλλὰ σὲ ἕναν ἑνιαῖο κόσμο νὰ περιλάβει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ τοὺς καταστήσει ὑπηκόους μιᾶς ἡγεμονίας καὶ ἑνὸς ἀποδεκτοῦ τρόπους ζωῆς.