Ἔντονη κινητικότης στὸ πολιτικὸ σκηνικὸ

Ἡ συζήτηση στὴν Βουλὴ καὶ οἱ ἀντεγκλήσεις μὲ τοὺς Εὐρωπαίους γιὰ τὸ σχέδιο συμφωνίας, μὲ τὴν αἰχμηρὴ παρέμβαση τῶν Ἀμερικανῶν γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν μεταρρυθμίσεων, ἔχουν ἐπιταχύνει τὴν κινητικότητα στὸ πολιτικὸ σκηνικό∙ ἡ δημοσιονομικὴ ἀσφυξία παίζει τὸν ρόλο καταλύτου καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος δείχνει ὅτι δὲν ἐλέγχει τὶς ἐξελίξεις στὸ κόμμα του καὶ τὶς φυγόκεντρες δυνάμεις στὴν κυβέρνηση. Τὸ ΠΑΣΟΚ ἐκλέγει νέο πρόεδρο, ἀλλὰ ἡ βαρύτης τοῦ σημερινοῦ δὲν ἀντισταθμίζεται, ἐνῶ καὶ τὸ Ποτάμι συγκλίνει στὴν ἑνιαία στάση τῶν φιλοευρωπαϊκῶν δυνάμεων γιὰ τὴν ἀνάδειξη ἄλλης κυβερνήσεως, ἔστω μὲ πυρῆνα τὸν ΣΥΡΙΖΑ∙ τὸ πρόβλημα ὅμως εἶναι οἱ ἐνδοκυβερνητικὲς ἐκρήξεις, διότι κανεὶς δὲν γνωρίζει τὸ πόσα κομμάτια θὰ γίνουν μετὰ τὴν ἔκρηξη, ὅταν οἱ διεργασίες πολλαπλασιάζονται στὴν πλειοψηφία.