Ἐν ἀρχαῖς καὶ πολιτείαις

Τὰς ἀρετὰς τοῦ Ἀλεξάνδρου παραθέτει ὁ Πλούταρχος ὡς συμπέρασμα τῆς ἀξιολογήσεως τῆς ζωῆς του∙ ἔκανε μάλιστα τὴν σύγκριση μὲ τοὺς ἄλλους μεγάλους τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας. «Εἰ δὲ τούτων καὶ τῶν ὁμοίων ἀνδρῶν ἕκαστος πένης μὲν ἢ πλούσιος ἢ ἀσθενὴς ἢ ἰσχυρὸς ἢ ἄμορφος ἢ καλὸς ἢ εὔγηρος ἢ ὠκύμορος διὰ τύχην γέγονε»∙ ἐὰν ἀπὸ τοὺς μεγάλους καὶ τοὺς ὁμοιούς τους ἄνδρες ἕκαστος μὲν ἔγινε κατὰ τύχη ἢ πλούσιος ἢ φιλάσθενος ἢ ἰσχυρὸς ἢ ἄσχημος ἢ ὄμορφος ἢ καλὸς γέρος ἢ πέθανε νέος. «Μέγαν δὲ στρατηγὸν καὶ μέγαν νομοθέτην καὶ μέγαν ἐν ἀρχαῖς καὶ πολιτεῖαις ἕκαστος ἑαυτὸν ἀρετῇ καὶ λόγῳ παρέσχηκε»∙ μεγάλο δὲ στρατηγὸ καὶ μεγάλο νομοθέτη κατὰ τὴν ἄσκηση τῆς ἐξουσίας του καὶ στὴν πολιτεία ἕκαστος μὲ τὴν ἀρετὴ καὶ τὸν λόγο ἔγινε. «Φέρε θεῶ τὸν Ἀλέξανδρον ἅπασι παραβάλλων»∙ κύτταξε τὸν Ἀλέξανδρο παραβάλλοντάς τον πρὸς ὅλους.