Αὐτοπαγίδευση στὴν ἀμετροέπεια καὶ ὑπεροψία

Τὴν αὐτοπαγίδευσή του στὴν ἀμετροέπεια καὶ στὴν ὑπεροψία του ἐπέτυχε μόνο ὁ Ναπολεοντίσκος τὸ πεντάμηνο τῆς παραμονῆς του στὴν ἐξουσία, ἀλλὰ μὲ τραγικὲς συνέπειες γιὰ τὴν Ἑλλάδα, κι ἂς ἐλπίσουμε νὰ μὴν ἀποδειχθοῦν μὴ ἀναστρέψιμες, ὅπως ἐπισήμανε μὲ ἔμφαση ὁ Κώστας Καραμανλῆς∙ στὴν Βουλὴ ἀποδείχθηκε ὅτι ἡ τρόϊκα τῆς δραχμῆς εἶναι πανίσχυρη στὴν κυβέρνηση, μὲ τὴν ἀκροδεξιὰ καὶ τὸν νεοφασισμὸ συμπλήρωμα στὸν νεοκομμουνισμό. Ὁ μεγάλος κίνδυνος γιὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας καὶ τὴν ἐπιβίωσή μας εἶναι καὶ ἦταν ἡ τρόϊκα τοῦ ἐσωτερικοῦ, μπροστὰ στὴν ὁποία ἡ τρόϊκα τοῦ ἐξωτερικοῦ μοιάζει μὲ ἁγνὴ Ἀρσακειάδα∙ ἡ τρέχουσα ἐβδομάδα εἶναι ἡ πιὸ κρίσιμη στὴν μεταπολεμική μας ἱστορία, διότι ὁ λαὸς βρίσκεται σὲ χειρότερη κατάσταση καὶ ἀπὸ ἐκείνη τοῦ 1949, τὴν ἑπομένη τοῦ τέλους τοῦ δεκαετοῦς πολέμου. Τότε ὑπῆρχε ἡ ἀμερικανικὴ βοήθεια καὶ τὸ σχέδιο Μάρσαλ, γιὰ τὴν κάλυψη τῶν καθημερινῶν μας ἀναγκῶν, γιὰ τὰ συσσίτια στὰ σχολεῖα, μὲ τὸ γάλα σοκολάτα, τὸ σταφιδόψωμο καὶ τὸ μουρουνέλαιο, οἱ μεγαλύτεροι τὰ θυμοῦνται∙ τώρα, ἔχει ἁρπάξει τὰ διαθέσιμα ὅλων τῶν δήμων καὶ τῶν ὀργανισμῶν ἡ κυβέρνηση καὶ ἡ πληρωμὴ τῶν συντάξεων γίνεται μὲ ἀναγκαστικὸ δανεισμό, ἐνῶ οἱ τράπεζες δὲν ἔχουν καθόλου ρευστότητα καὶ ἡ σταση πληρωμῶν εἶναι γενικὴ κι ὄχι μόνο τοῦ δημοσίου.

Ἡ μοναδική μας ἐλπίδα εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὶς διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς Εὐρωπαίους, ἐνῶ καὶ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο δέχεται τὴν ἐπάνοδό μας, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν προϋπόθεση, ὅτι δὲν θὰ γίνει τὸ δημοψήφισμα, διότι δὲν ἔχει κανέναν νόημα πλέον, ἀφοῦ οἱ ἑταῖροι ἀπέσυραν τὴν πρότασή τους καὶ δὲν ἔκαναν δεκτὴ τὴν παράταση τοῦ προγράμματος. Τὸ δημοψήφισμα ἀπομένει χωρὶς λόγο καὶ ἀποκαλύπτει ὡς πραξικόπημα τοῦ πρωθυπουργοῦ τὸ πραγματικό του πρόσωπο, διότι φοβᾶται τὴν ἀνάληψη τῶν εὐθυνῶν του∙ ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἔδωσε τὸν καλύτερο προσδιορισμό, «πρώτη φορὰ ἔχουμε πραξικόπημα χωρὶς ἀντικείμενο»∙ ὁ πρωθυπουργὸς τὰ ὀργάνωσε ὅλα καὶ εἶναι ὁ θύτης καὶ ὄχι τὸ θύμα, ἐνῶ καὶ στὴν παράταξή του ἐμφανίσθηκαν ἀρκετὲς φωνὲς ποὺ ζητοῦν τὴν συνεννόηση καὶ τὴν ἐπίδειξη συνέσεως καὶ ἠρεμίας. Ἡ πλήρης διεθνὴς ἀπομόνωση εἶναι δεδομένη καὶ ἡ ἐξαγρίωση τοῦ κόσμου ἐπίσης∙ οἱ διαδηλώσεις γιὰ παραμονὴ στὴν Εὐρωζώνη συνεχίζονται, τὸ «Μένουμε Εὐρώπη» ἀποκτᾶ ἰδιαίτερη ἀξία τώρα, διότι βρισκόμαστε σὲ ἀπόσταση ἀναπνοῆς ἀπ’ τὰ βράχια καὶ τὸ ἐὰν δὲν συμβαίνουν καὶ ἐθνικὲς περιπέτειες, αὐτὸ ὀφείλεται στὴν ὀμπρέλλα τῶν Εὐρωπαίων. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ἄλλωστε ὅτι ἡ διεθνὴς κατακραυγὴ ἀπευθύνεται μόνο κατὰ τῆς κυβερνήσεως καὶ ὄχι καὶ κατὰ τῶν Ἑλλήνων, ὅπως πρὸ πενταετίας∙ κατάλαβαν ὅλοι, ὅτι δὲν φταῖνε οἱ Ἕλληνες, ὅταν μόνο 36% ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ.

Ἡ ἀπόγνωση ἔχει διαχυθεῖ ἀπ’ τὴν ἀγορὰ καὶ τὸν ἐπιχειρηματικὸ κόσμο στοὺς συνταξιούχους καὶ στοὺς ἀγρότες∙ ὅλοι διερωτῶνται γιὰ τὴν ἑπόμενη μέρα, πῶς θὰ δουλέψουν ἀπὸ σήμερα τὸ πρωὶ καὶ περισσότερο ἀπ’ τὴν Τετάρτη, μὲ τὶς τράπεζες κλειστές. Ἡ κυβέρνηση ἀσχολήθηκε ἀποκλειστικὰ σχεδὸν τὸ πεντάμηνο μὲ τὸν διορισμὸ τῶν κομματικῶν τους στελεχῶν στὸ δημόσιο καὶ τὴν ἐπαναπρόσληψη ὅσων εἶχαν ἀπολυθεῖ∙ πολιτικὰ αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐνδιαφέρεται γιὰ τὸ 3% τῶν παλαιῶν ψηφοφόρων της καὶ οἱ πασοκογενεῖς γιὰ τοὺς μετακινηθέντες δικούς τους, γιὰ τὸν ὑπόλοιπο λαὸ δὲν ἐνδιαφέρθηκαν, οὔτε γιὰ τοὺς νέους ψηφοφορους τους. Ἔτσι τὸ χάσμα μεταξὺ τῆς κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἁπλοῦ κόσμου γίνεται πλέον ἀδιάβατο καὶ περισσότερο μὲ τοὺς παγαγωγικοὺς κλάδους, μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶχαν ποτέ τους, ὡς γνήσιοι σοσιαλιστές, καλὲς σχέσεις∙ ἄλλωστε ἡ ὕφεση κυμαίνεται πιὰ σὲ πάνω ἀπὸ μία μονάδα καὶ ὅπως εἶπε ὁ πρόεδρος τῆς Νέας Δημοκρατίας ἡ συνολικὴ ἀπώλεια δημοσίων ἐσόδων ἀνῆλθε σὲ τέσσερα δις εὐρὼ τὸ πεντάμηνο, τὰ ὁποῖα προστίθενται στὰ δημοσιονομικὰ ἐλλείμματα∙ ἀέναος κύκλος εἶναι ἡ οἰκονομία καὶ ἂν τὴν πλήξεις σὲ ἕνα σημεῖο ἀμέσως ἡ διάχυση ἁπλώνεται σὲ ὁλόκληρο τὸ σῶμα της. Μαθητευόμενοι μάγοι ἦταν ἐξ ἀρχῆς, ἀλλὰ κανεὶς δὲν περίμενε καὶ τόσο ἀποκομμένοι ἀπ’ τὴν ἀγορά.

Μοναδική μας ἐλπίδα ἀπομένει τὸ εὐρωπαϊκὸ τόξο ποὺ δημιουργήθηκε ἐκ τῶν πραγμάτων μεταξὺ Νέας Δημοκρατίας, Ποταμιοῦ καὶ ΠΑΣΟΚ∙ μὲ τὸν ὁμόθυμο λόγο τους καὶ τὴν σθεναρὴ στάση τους ἀποκάλυψαν τὸ πραγματικὸ πρόσωπο τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ ὁ Εὐάγγελος Βενιζέλος ἦταν καταπέλτης στὴν ἐπιχειρηματολογία του, ὅτι ἀποτελεῖ κατάφωρη παραβίαση τοῦ Συντάγματος ἡ προκήρυξη τοῦ δημοψηφίσματος, διότι δὲν ὑπάρχει ἀντικείμενο, ἀπ’ τὴν στιγμὴ ποὺ ἀπέσυρε τὴν πρότασή της ἡ τρόϊκα -ἄλλωστε ἕνα πρόχειρο κείμενο χωρὶς καμμία ὑπογραφὴ ἦταν-, δὲν τηροῦνται οἱ συνταγματικὲς χρονικὲς προθεσμίες γιὰ τὴν ἐνημέρωση τοῦ λαοῦ, δὲν ἐπιτρέπεται γιὰ δημοσιονομικὸ λὸγο δημοψήφισμα καὶ εἶναι κακέκτυπο ἐκείνων τῆς δικτατορίας, ἐνῶ συμπλήρωσε τὴν προβληματική του ἄριστα ὁ Ἀπόστολος Φορτσάκης. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο, ὁ κόσμος κατάλαβε τὴν πλεκτάνη καὶ ὅτι πραγματικὸς σκοπὸς εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὴν δραχμὴ καὶ τίποτε ἄλλο∙ οἱ ὑπόγειες διασυνδέσεις τοῦ ΣΥΡΙΖΑ μὲ τὸν ἀκροδεξιὸ συνέταιρό του καὶ τὸν νεοφασισμὸ γίνονται πλέον δημόσιες καὶ πείθουν τοὺς πάντες. Ὁ πανικὸς ἐξαπλώνεται στὴν κυβερνητικὴ παράταξη καὶ εἶναι ἄγνωστο τὸ τί θὰ ξημερώσει αὔριο, διότι ἀκόμη καὶ οἱ πασοκογενεῖς, κρατικοδίαιτοι ἐπὶ τριακονταετία, ζοῦν τὴν πίεση στὴν οἰκεγένειά τους καὶ στὸν περίγυρό τους∙ οἱ συσκέψεις στὴν Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ στὶς τράπεζες εἶναι συνεχεῖς, ἀλλὰ τὸ πρωὶ τὰ ἀποτελέσματα…

Μία εἶναι ἡ ἐπείγουσα ἀνάγκη γιὰ τὴν χώρα καὶ τὴν οἰκονομία, ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἀξιοπιστίας στὸ ἐξωτερικὸ καὶ κυρίως στὴν Εὐρώπη καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν ἀγορά∙ οἱ Εὐρωπαῖοι τὸ εἶπαν μὲ ὠμὸ τρόπο, δὲν δεχόμαστε πλέον γιὰ συνομιλητὲς αὐτὴ τὴν κυβέρνηση, διότι ἔχουν βαρεθεῖ νὰ τοὺς κοροϊδεύει ἐπὶ πεντάμηνο, ἐνῶ καὶ ὁ ἐπιχειρηματικὸς κόσμος ἔχει ἀγανακτήσει μὲ τὴν ἀνυπαρξία οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ τὴν δήωση τῶν πάντων, ὅπως δὲν ἔκαναν οὔτε οἱ χειρότεροι βάρβαροι εἰσβολεῖς. Ἑπομένως τὰ βήματα εἶναι δεδομένα, ἀναζήτηση ἄλλης ἐκπροσωπήσεως πρὸς τὴν Εὐρώπη καὶ ἄλλου λόγου πρὸς τὴν ἀγορά∙ μοναδικὴ λύση εἶναι ἡ μεγάλη ἐθνικὴ συνεννόηση ποὺ πρότεινε ἐδῶ καὶ μέρες ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, διότι, ἂν δὲν ὑπάρξει, ὁδηγούμαστε ἐκτὸς εὐρώ. Οἱ ξένοι καὶ ὄχι μόνο οἱ Εὐρωπαῖοι θὰ δεχθοῦν ἀποκλειστικὰ τὴν ἐκπροσώπηση ποὺ τὴν «καλύπτει» ἡ Νέα Δημοκρατία καὶ καμμία ἄλλη, ἐνῶ διαθέτουν συνεχῆ ἐπικοινωνία μὲ τὸν Γιάννη Στουρνάρα, ὄχι μόνο ὡς Διοικητὴ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐπιτυχημένο ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ὁδήγησε τὴν χώρα ἀπὸ 7% ὕφεση σὲ 2% ἀνάπτυξη σὲ δύο χρόνια, μοναδικὸ ἐπίτευγμα παγκοσμίως. Ἄλλωστε πολλοὶ Εὐρωπαῖοι ἡγέτες ἔχουν συνεχῆ ἐπικοινωνία καὶ ἐνημέρωση γιὰ τὴν χώρα ἀπὸ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ καὶ τὸν Κώστα Καραμανλῆ. Σὲ λίγο καιρὸ θὰ θυμόμαστε τὸ πεντάμηνο ὡς ἄγριο ἐφιάλτη.