Ναπολεοντίσκος, χαμένος καὶ τρομοκρατημένος

Στὸ πρῶτο του Ὑπουργικὸ Συμβούλιο ἐμφανίσθηκε ὁ Ναπολεοντίσκος χαμένος καὶ τρομοκρατημένος∙ γνωρίζει πλέον ἄριστα τὴν κατάσταση τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν κοινωνικὴ ἐξαθλίωση τοῦ κόσμου, ὅπως καὶ ὅτι ἡ ἐκλογική του νίκη ἦταν χειρότερη καὶ ἀπὸ πύρρειος, δηλαδὴ ψῆφος ἀνοχῆς τὸ καλύτερο, ἀλλὰ καὶ κινδύνους ἀμέσου ἀνατροπῆς του στὴν πρώτη ψηφοφορία στὴν Βουλή, χωρὶς τὶς δυνατότητες διεξόδου σὲ δημοψήφισμα καὶ ἐκλογὲς πιά, παρὰ σὲ μεταβατικὴ κυβέρνηση. Οἱ ἀπειλὲς πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς καὶ ὁ προσωπικὸς τόνος τῆς ἐκφράσεως, δὲν φάνηκαν νὰ φοβίζουν κανέναν, διότι ὅλοι τους σχεδόν, καὶ περισσότερο ὅσοι ἔχουν τὴν εὐθύνη τῶν καίριων ὑπουργείων γιὰ μεταρρυθμίσεις καὶ ἀποκρατικοποιήσεις, ἄλλες ἐντολὲς δίδουν στοὺς ὑφισταμένους τους, ἐνῶ τὸ κουαρτέτο καταπλέει πάνοπλο καὶ ἀπαιτητικό, μὲ τοὺς ἐλεγκτὲς κατὰ ὑπουργεῖο∙ ἐπανερχώμεθα σὲ συνθῆκες διεθνοῦς οἰκονομικοῦ ἐλέγχου τοῦ τέλους τοῦ δεκάτου ἐνάτου αὶῶνος. Τὸ ἀδιέξοδο εἶναι πρὸ τῶν πυλῶν καὶ ἡ ἀποτροπή του ἐξαρτᾶται ἀπὸ δύο παράγοντες καὶ μόνο, ἀπ’ τὴν ταχύτατη ἀνταπόκριση τῆς κυβερνήσεως στὶς μεταρρυθμίσεις καὶ στὰ φορολογικὰ μέτρα καὶ ἀπ’ τὴν ἀπουσία ἐσωκομματικῶν ἀντιδράσεων∙ πολὺ δύσκολα ἀμφότερα, διότι ἡ ραθυμία καὶ ἡ νωθρότης εἶναι στὴ φύση τῶν ἀριστερῶν ὑπουργῶν, ἐνῶ οἱ ἀπειλὲς τῶν συντεχνιακῶν παραγόντων παραμένουν πανίσχυρες στὸν ΣΥΡΙΖΑ, ἢ σὲ ὅ,τι ἀπόμεινε ἀπ’ αὐτόν.

Ἡ κυβέρνηση βρίσκεται σήμερα σὲ πιὸ ἀδύναμη θέση ἀπὸ ἐκείνη τοῦ Ἰουνίου καὶ πολὺ περισσότερο τοῦ Ἰανουαρίου∙ τότε δὲν εἴχαμε τὸ τρίτο μνημόνιο καὶ ἡ ἀποτυχία τῶν διαπραγματεύσεων σήμαινε ἀποβολὴ τῆς Ἑλλάδος ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη, μὲ ὅλες τὶς πολιτικὲς καὶ οἰκονομικὲς συνέπειες γιὰ τὴν εὐρωπαϊκὴ οἰκονομία καὶ πολιτικὴ ζωή. Τώρα δὲν ὑπάρχει ἀπειλὴ ἐξόδου, παρὰ τὸ ἐνδεχόμενο χρεωκοπίας ἐντὸς τῆς ἑνιαίας ἀγορᾶς∙ πρακτικὰ αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ ἔλεγχος τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν μας θὰ εἶναι ἀκόμη πιὸ αὐστηρός. Ἄλλωστε ἀπὸ ἕναν ἐλεγκτή, τὸν εὐγενέστατο Χὸρστ Ραϊχενμπάχ, ἔχουμε τώρα ἀπὸ ἕναν κατὰ ὑπουργεῖο∙ καταφθάνουν αὐτὴν τὴν ἑβδομάδα οἱ ἐλεγκτὲς καὶ τὰ περιθώρια ἐλιγμῶν καὶ παρασπονδιῶν τῶν ὑπουργῶν ἐκμηδενίζονται. Αὐτοὶ ἄλλωστε εἶναι ἡ μοναδική μας ἐλπίδα, νὰ μὴν ὁδηγηθοῦμε σὲ χρεωκοπία, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι αἴρονται καὶ οἱ δυσκολίες στὴ Βουλή∙ ἐκεῖ καλεῖται νὰ δώσει τὴν μεγάλη μάχη ὁ πρωθυπουργός, διότι οἱ 53 ἐμφανίζονται πολὺ πιὸ ὀργανωμένοι καὶ ἀποφασισμένοι ἀπ’ τὴν ἀριστερὴ πλατφόρμα, ἀλλὰ καὶ μὲ διεθνεῖς διασυνδέσεις, ὅπως διαπιστώνει ὅποιος ξεφυλλίζει τὸν ἔγκυρο ξένο τύπο. Οἱ ἐξαρτήσεις, ἀπ’ τὴν ἄλλη, τοῦ πρωθυπουργοῦ ἀπ’ τὴν ἀκροδεξιὰ ἀποδεικνύονται πολὺ βαθύτερες ἀπὸ ὅσες φαίνονταν∙ ἀποδεικνύεται, μὲ τὶς ἐπισκέψεις στὸν ἀρχιβασανιστὴ τῆς χούντας, ὅτι τὰ συγκοινωνοῦντα δοχεῖα τῆς ἀριστερῆς κυβερνήσεως μὲ τὶς προεκτάσεις τῶν συνταγματαρχῶν εἶναι ἐν λειτουργίᾳ.

Οἱ Εὐρωπαῖοι εἶναι τώρα ἄριστα ἐνημερωμένοι γιὰ τὰ ἑλληνικὰ πράγματα∙ ἔχουν διασφαλίσει τὴν παραμονὴ τῆς χώρας μας στὴν Εὐρωζώνη, ἔστω καὶ ὑπὸ χρεωκοπία -ἀλλὰ τότε καλύτερα διαχειρίσιμη ἀπὸ αὐτούς-, ὁπότε καὶ τὸν πολιτικὸ ἀντίκτυπο τῆς ἀποβολῆς μας, καὶ ἔχουν πλήρη ἄνεση κινήσεων, ἐνῶ δὲν εἶχαν στὴν κυβέρνηση τοῦ ἑπταμήνου. Ἔτσι εἶναι ἀπόλυτοι στὴν τακτική τους καὶ στὴν μοναδικὴ πολιτικὴ διεξόδου γιὰ τὴν Ἑλλάδα∙ ἔχουν μελετήσει ἀκόμη καὶ τὴν πιθανότητα καταψηφίσεως τῶν πρώτων μέτρων ἀπ’ τὴν Βουλή, κάτι ποὺ συζητεῖται εὐρύτατα στοὺς σοβαροὺς πολιτικοὺς κύκλους. Ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν περίπτωση αὐτὴ χάνει ὅλα τὰ ὅπλα του, καθὼς οὔτε δημοψήφισμα οὔτε ἐκλογὲς μπορεῖ νὰ κάνει πάλι, τελείωσε αὐτὸ τὸ παραμύθι! ὑποχρεωτικὰ παρατεῖται καὶ ἀναζητεῖται ἄλλη κυβέρνηση ἀπ’ τὴν παροῦσα Βουλή. Ὁ ἴδιος γκρέμισε ὅλες τὶς γέφυρες μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ κόμματα, καθὼς ἐμφανίσθηκε ὑπερόπτης καὶ ἀλαζὼν τὴν ἑπομένη τῶν ἐκλογῶν καὶ προτίμησε τὴν ἀκροδεξιά, μὲ τὶς παραφυαδες της γνωστές∙ ἔτσι ὑποχρεωτικὰ ἀναζητεῖται ἄλλη κυβέρνηση, μεταβατικὴ πλέον μὲ κοινῶς ἀποδεκτὸ πρόσωπο, καὶ ἀφοῦ ἀποχωρήσουν ἀρκετοὶ ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ συστήσουν τὴν ὁμάδα τοῦ τρίτου κόμματος στὴν Βουλή. Ἐπανερχώμεθα στὴν λύση τοῦ Θέρους, ὅταν ὅλοι οἱ Εὐρωπαῖοι πρότειναν μεταβατικὴ κυβέρνηση, γιὰ τὴν ψήφιση τῶν δύσκολων μέτρων καὶ ἐκλογὲς ἀργότερα, Χειμῶνα ἢ Ἄνοιξη.

Στὴν πολιτικὴ σκηνὴ ὁ Ναπολεοντίσκος εἶναι ἀσφυκτικὰ ἀπομονωμένος, μὲ ἐλάχιστες ἢ καμμία δυνατότητα διαλόγου μὲ τὰ ἄλλα κόμματα∙ ἀπέδειξε ὅτι δὲν ἔχει ἐπαφὴ μὲ τὴν πραγματικότητα καὶ ὅτι ἡ πύρρειος νίκη τὸν κατατρέχει. Ἡ νέκρα τῆς ἀγορᾶς εἶναι ὁ χειρότερος ἐφιάλτης, διότι ἡ κίνησή της ἔχει πέσει χαμηλότερα κι ἀπ’ τὴν ἑπομένη τοῦ δημοψηφίσματος καὶ εἶναι Φθινόπωρο∙ οἱ δαπάνες τῶν νοικοκυριῶν εἶναι οἱ μεγαλύτερες τοῦ χρόνου, μὲ τὰ παιδιὰ στὰ σχολεῖα, ἂν καὶ δὲν ἔχουν ἀνοίξει ὅλα ἀκόμη, τὶς προετοιμασίες γιὰ τὸν Χειμῶνα καὶ τὴν φοροκαταιγίδα στὸ κεφάλι τους. Ὁ τουρισμὸς ὑποχωρεῖ φυσιολογικὰ καὶ δὲν προσφέρει τὴν ἀνάσα τοῦ Θέρους, ἐνῶ οἱ προοπτικὲς γιὰ πλήρη ἐπαναλειτουργία τῶν τραπεζῶν ἀπομακρύνονται στὸ ἀπώτερο μέλλον∙ ἡ κυβέρνηση δείχνει ὅτι δὲν ἔχει κανένα σχέδιο, ἀφοῦ καὶ ὁ πρωθυπουργὸς στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο μίλησε γιὰ ἑξάμηνο καὶ ὄχι γιὰ τετραετία, οὔτε ἀνέφερε λέξη γιὰ πρόγραμμα ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας, ἀποκρατικοποιήσεων καὶ προσελκύσεως ἐπενδύσεων. Ἄφησε ἔτσι χωρὶς προοπτικὲς τὴν κυβέρνησή του καὶ τὸ χειρότερο δὲν προσέφερε ἔστω καὶ ψήγματα ἀποκαταστάσεως ἐμπιστοσύνης στοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους∙ ἀποδεικνύεται ὅτι ἀκουσίως, ἀλλὰ γλῶσσα λανθάνουσα λέει τὴν ἀλήθεια, εἶπε ὅτι δὲν πιστεύει πὼς μπορεῖ νὰ φέρει τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν ἐπενδυτῶν, Ἑλλήνων καὶ ξένων, στὴν κυβέρνησή του.

Ἡ διέξοδος ἀναγκαστικὰ περνάει ἀπ’ τὴν Βουλή, μὲ τὴν ἀνάδειξη μεταβατικῆς κυβερνήσεως∙ τὰ πρῶτα δείγματα τὰ εἴχαμε μὲ τὶς πρωτοβουλίες τῶν ὑπηρεσιακῶν ὑπουργῶν καὶ τὴν εὐθεῖα παρέμβαση τῶν Εὐρωπαίων στὸ θέμα τῶν μεταναστῶν. Ὁ μεγάλος χαμένος εἶναι πλέον ὁ κυβερνητικὸς συνασπισμός, ἐνῶ τὰ εὐρωπαϊκὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως διατηροῦν τὴν συνοχή τους∙ ἡ Νέα Δημοκρατία ἐκλέγει τὸν ἀρχηγό της σὲ ἕναν μῆνα καὶ ἴσως οἱ ἐξελίξεις, μὲ τὶς κρίσιμες ψηφοφορίες τῆς Βουλῆς, τὴν προλάβουν, ἀλλὰ παραμένει ὁ μόνος ἰσχυρὸς καὶ συμπαγὴς πολιτικὸς σχηματισμὸς τῆς χώρας. Ἡ ἀποχὴ τὴν κράτησε στὰ ἴδια ποσοστά της καὶ ὄχι ἡ ἄνοδος τοῦ ἀντιπάλου της, αὐτὸ ἔχει σημασία καὶ ὄχι ἡ δουλικὴ προπαγάνδα τῆς διαπλοκῆς∙ ἄλλωστε τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς ψήφου πρὸς τὸν ΣΥΡΙΖΑ εἶχε κίνητρο τὴν ἐλπίδα τῆς χρεωκοπίας τῆς χώρας καὶ τῆς διαγραφῆς τῶν χρεῶν ὅλων, ἐμπορευομένων καὶ ἀγροτῶν∙ εἶναι πολλὲς οἱ ἐνδείξεις κυνικῆς νοοτροπίας στὶς ἀστικὲς καὶ ἀγροτικὲς περιοχές, ἀλλὰ μᾶλλον παροδικές, σὲ σύγκριση μὲ τὴν λοιμικὴ τῶν μνημονίων καὶ τὴν λαίλαπα τοῦ βομβαρδισμοῦ τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων καὶ τῶν ὀργάνων τους. Οἱ διεθνεῖς συνθῆκες ἄλλωστε δὲν ἐπιτρέπουν ἄλλη ἀναταραχὴ στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, ὅπως περίμεναν οἱ ἀτλαντιστὲς τὴν μετατροπὴ τῆς Ἑλλάδος σὲ Λιβύη μέχρι τὴν Ἄνοιξη∙τώρα ὁ Μπάρακ Ὀμπάμα ζητάει τὴν συνεργασία τοῦ Βλαδίμηρου Ποῦτιν γιὰ τὴν Συρία.