Συρία, Ρωσία καὶ Ἀμερικὴ

Ἡ συνάντηση Βλαδίμηρου Ποῦτιν καὶ Μπάρακ Ὀμπάμα γιὰ τὸ Συριακὸ θεωρεῖται σημαντική, διότι κατάληξε σὲ συμφωνία γιὰ συνεργασία στὰ στρατιωτικά, παρὰ τοὺς ὑψηλοὺς τόνους στὶς δημόσιες δηλώσεις τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου, γιὰ ἀντιμετώπιση τοῦ χαλιφάτου∙ ὁ Μπασὲρ Ἀσσὰντ παραμένει πρόεδρος καὶ ὁ κεντρικὸς πυρήνας γιὰ τὴν σταθεροποίηση τῆς χώρας. Οἱ ρωσικὲς παρατηρήσεις, ὅτι ἡ ἀνατροπὴ τῶν Σαντὰμ Χουσσεΐν καὶ τοῦ Ἀνουὰρ Καντάφι ὁδήγησαν στὴν διάλυση τῶν χωρῶν τους καὶ στὴν ἀνάδειξη τῶν Τζιχαντιστῶν∙ ἡ Μόσχα ἐπιμένει, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητη ἡ στήριξη, γιὰ τὴν ἐξόντωση τῶν Ἰσλαμιστῶν καὶ τὴν δημιουργία συνθηκῶν ἀσφάλειας καὶ σιγουριᾶς στὴν περιοχή. Ἄλλωστε, ἡ στρατιωτικὴ συνεργασία ἀποβλέπει ἀκριβῶς στὴν ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς∙ ἐὰν ἐπιτύχει, τότε τελειώνει ὁ ἐμφύλιος καὶ δημιουργοῦνται συνθῆκες γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν προσφύγων στὶς ἑστίες τους. Τὸ σχέδιο ἀποτελεῖ προσωπικὴ ἐπιτυχία τοῦ Ρώσου προέδρου καὶ ἀνάδειξή του σὲ πρωταγωνιστὴ διεθνῶς.