Συνοχὴ ΣΥΡΙΖΑ, τρομοκρατημένος πρωθυπουργὸς

Τὸν τρόμο του γιὰ τὴν συνοχὴ τῆς Κοινοβουλευτικῆς του Ὁμάδος, στὶς κρίσιμες ψηφοφορίες τῆς Βουλῆς, δὲν μπόρεσε νὰ κρύψει ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν ὁμιλία του στὴν συνεδρίασή της∙ γνωρίζει ἀρκετὰ καλὰ τὶς διεργασίες στὸ ἐσωτερικό της καὶ ἔχει ἁπτὲς ἀποδείξεις ἀπ’ τὶς ἀρνήσεις πολλῶν βουλευτῶν νὰ ἀναλάβουν ὑπουργεῖα, ἀλλὰ καὶ ἀπ’ τὸ ἀπαθὲς ἓως παγερὸ βλέμμα τους κατὰ τὴν ἀγόρευσή του. Ἡ ἔμφασή του στὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως ἔχει ἕναν καὶ μόνο ἀποδέκτη, τοὺς βουλευτές του καὶ μάλιστα ἐκείνους τῆς ὁμάδος τῶν 53, οἱ ὁποῖοι δὲν κρύβουν καθόλου τὶς διαθέσεις τους∙ ἡ ἀγωνία του γι’ αὐτοὺς μᾶλλον καλύπτει κάθε ἄλλη ἔγνοιά του καὶ αὐτὸ φάνηκε πεντακάθαρα στὸν Ἵδρυμα Κλίντον στὴν Νέα Ὑόρκη. Ὁ πρώην πλανητάρχης ἔλαβε μέρος ὡς συνομιλητὴς τοῦ πρωθυπουργοῦ, τέλεια προετοιμασμένος καὶ μὲ ἀκροατήριο τοὺς μεγαλύτερπυς Ἀμερικανοὺς κεφαλαιούχους, μὲ διάθεση μεγάλων ἐπενδύσεων στὴν Ἑλλάδα∙ οἱ ἐρωτήσεις ἦταν εὐνοϊκότατες γιὰ τὴν χώρα μας, ἀρκεῖ ὁ συνομιλητής του νὰ ἀνταποκρινόταν ἔστω καὶ ἐλάχιστα, μὲ κάποιο πρόχειρο πρόγραμμα ἐπενδύσεων κατὰ κλάδους καὶ διάθεση συνεργασίας καὶ διευκολύνσεώς τους στὶς ὑποθέσεις τους. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἦταν ἀπολύτως ἀρνητικὸς στὴν πρόκληση καὶ κλώτσησε τὴν καλύτερη εὐκαιρία γιὰ εἰσροὴ κεφαλαίων στὴν χώρα στὴν νεοελληνική μας ἱστορία. Δὲν ἔγινε τυχαία αὐτό…

Οἱ λόγοι εἶναι βαθύτεροι καὶ ἑστιάζονται στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ κόμματός του, ἐνῶ οἱ συνέπειες εἶναι τραγικὲς γιὰ τὸν ἑλληνικὸ λαό, διότι δὲν θὰ ξαναπαρουσιασθεῖ εὔκολα τέτοια εὐκαιρία∙ γνώριζε, ὅτι, ἐὰν φαινόταν εὐνοϊκὸς στὴν προσέλκυση ἐπενδύσεων, ἴσως δὲν θὰ ἐξέλεγε πρόεδρο τῆς Βουλῆς χθές, ἢ τουλάχιστον μετὰ δυσκολίας θὰ ἐλάμβανε ψῆφο ἐμπιστοσύνης στὶς προγραμματικὲς δηλώσεις∙ καὶ ἐὰν τὸ ἐπιτύγχανε, θὰ ἦταν παραπάνω ἀπὸ προβληματικὴ ἡ ψήφιση τῶν προαπαιτουμένων καὶ τῶν μεταρρυθμίσεων. Ἔτσι προτίμησε τὴν πεπατημένη γιὰ τὸν ἴδιο, ὅπως ἔκανε μὲ τὸ δημοψήφισμα, γιὰ τὸν πρῶτο ἀνασχηματισμό, καὶ τὶς ἐκλογές, γιὰ τὸν δεύτερο∙ ἀλλὰ δὲν γίνεται τρίτη φορὰ ἐπανάληψη, «πολλὲς φορὲς πάει ἡ στάμνα στὴν βρύση, ἀλλὰ μιὰ φορὰ σπάει», κι ἴσως εἶναι ἡ ὥρα της∙ ἡ ἀπονέκρωση τῆς ἀγορᾶς ἔχει φθάσει στὸ ἀπροχώρητο, δὲν κινεῖται τίποτε, κι ἂν δὲν γίνει γρήγορα ἡ ἀνακεφαλαιοποίηση τῶν τραπεζῶν, δὲν πρόκειται νὰ ξαναρχίσουν οἱ δουλειὲς στὴν Ἑλλάδα. Αὐτὸ τὸ γνωρίζουν οἱ πάντες, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς χώρας, διότι χωρὶς τράπεζες δὲν γίνεται τίποτε στὴν ἀγορά∙ ἀλλά, γιὰ τὴν ἀνακεφαλαιοποίηση, εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση ἡ ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως, δηλαδή, ἡ ψήφιση τῶν προαπαιτουμένων καὶ ἡ ἐκταμίευση τῶν πιστώσεων. Ὁπότε ἐπιστρέφουμε στὸ ἴδιο σημεῖο, τὰ πάντα ἐξαρτῶνται ἀπ’ τὸν ἔλεγχο τῆς Κοινοβουλευτικῆς του Ὁμάδος ἀπ’ τὸν πρωθυπουργό.

Ἡ οἰκονομία δὲν μπορεῖ νὰ περιμένει ἄλλο, ἐνῶ ἡ φοροκαταιγίδα παρασύρει καὶ τὶς τελευταῖες ριπὲς αἰσιοδοξίας στοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους∙ ἐπιχειρηματίες καὶ νοικοκυριὰ διερωτῶνται γιὰ ἕνα καὶ μόνο, τὸ «πῶς θὰ περάσουν τὸν χειμῶνα;» Ἀπάντηση δὲν ἔχουν καὶ οἱ λογαριασμοὶ δὲν βγαίνουν, ὅσες φορὲς κι ἂν τοὺς κάνουν∙ ὁπότε ἔχουν πέσει σὲ κατάθλιψη καὶ πρὶν ἀρχίσουν τὰ κρύα καὶ τὰ πολλὰ ἔξοδα∙ ἀνεξαρτήτως τῆς ψήφου τους, βλέπουν μόνο μαῦρα μπροστά τους καὶ περισσότερο ὅσοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, «γιὰ τὸ νέο», καὶ τοὺς ἦρθε τὸ χειρότερο παλιὸ ποὺ οὔτε στὰ ὄνειρά τους δὲν τὸ φανταζόταν. Μερικὲς τάξεις μάλιστα, νέοι, συνταξιοῦχοι, ἄνεργοι καὶ ἀγρότες, ποὺ πίστεψαν πρόθυμα τὶς ὑποσχέσεις, εἶναι χειρότερα ἐξαγριωμένοι, διότι ἐκτὸς ἀπ’ τὰ δικαιολογημένα παράπονα τῆς συζύγου καὶ τῶν παιδιῶν, ἀντιμετωπίζουν καὶ τὴν κοροϊδία τῶν φίλων στὰ καφενεῖα∙ «τώρα τί κάνουμε;» ρωτοῦν καὶ δὲν παίρνουν ἀπάντηση. Ἡ κυβέρνηση ὤφειλε γνωρίζειν ὅτι δὲν εἶχε περιόδο χάριτος, ἀφοῦ ἄλλωστε δὲν ἦταν καὶ οὐσιαστικὴ νίκη, σχετικὴ πλειοψηφία εἶχε καὶ μάλιστα μὲ τεράστια ἀποχή∙ δηλαδή, ψῆφος ἀνοχῆς ἦταν καὶ τίποτε περισσότερο. Ἑπομένως καὶ οἱ δυνατότητες ἐλιγμῶν εἶναι ἐλάχιστες στὴν συγκεκριμένη συγκυρία καὶ προκαθορισμένες∙ διασφάλιση ὁμαλῆς τουλάχιστον λειτουργίας τῆς οἰκονομίας γιὰ τὴν δημιουργία κλίματος ἐμπιστοσύνης τοῦ ἁπλοῦ κόσμου καὶ τῶν ξένων ἐπενδυτῶν.

Οἱ Εὐρωπαῖοι γνωρίζουν ἄριστα τὶς δυσκολίες, μᾶλλον τὰ ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια, καὶ ἔχουν λάβει τὲ μέτρα τους∙ ἐπειδὴ φοβοῦνται τυχὸν ἀδυναμία τῆς κυβερνήσεως νὰ προωθήσει τὸ ἔργο της, ὅπως ἔγινε καὶ τὸ ἑπτάμηνο, λόγῳ τῶν ἐγγενῶν δυσχερειῶν της, ἔχουν προετοιμασθεῖ ἐκ τῶν προτέρων. Ἡ ἀπειλὴ ἐξόδου ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη μᾶλλον ἀπομακρύνεται ὁριστικὰ ἴσως, ἀλλὰ ἐπεξεργάζονται σχέδια γιὰ τὴν χρεωκοπία τῆς χώρας ἐντὸς τῆς ἑνιαίας ἀγορᾶς∙ σὲ αὐτὸ ἄλλωστε ἀποβλέπει ἡ ἐγκατάσταση κατὰ ὑπουργεῖο τῶν ἐπιτρόπων γιὰ τὸν αὐστηρὸ ἔλεγχο τῶν πάντων. Ἔτσι ἐπιτυγχάνουν δύο πράγματα, τὴν ἐξυγίανση τῆς δημοσίας διοικήσεως καὶ τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἀποφυγὴ τῆς ἀρνητικῆς πολιτικῆς ἀπηχήσεως ἀπ’ τὴν ἔξοδο μιᾶς χώρας ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη∙ ἡ Εὐρώπη διασφαλίζει τὴν συνοχή της καὶ ἰδιαιτέρως σὲ περίοδο σοβαρῶν προβλημάτων μὲ τὴν μαζικὴ εἰσροὴ προσφύγων καὶ μεταναστῶν καὶ μὲ τὶς ἐπιπτώσεις ἀπ’ τὴν κρίση στὴν Οὐκρανία καὶ στὴν γερμανικὴ αὐτοκινητοβιομηχανία. Φαίνεται ὅμως ὅτι στὴν κυβέρνηση δὲν ἔχουν συνεκτιμήσει ἀρκετὰ τὸν παράγοντα αὐτὸν καὶ τὶς διαστάσεις του ἀπ’ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου∙ ἡ κυβέρνηση θὰ ἔχει τὴν μορφὴ τῆς ὑπηρεσιακῆς, χωρὶς καμμία δυνατότητα ἐλιγμῶν, ἔστω καὶ στὰ δευτερεύοντα θέματα. Οἱ ἐκτιμήσεις τῶν πολιτικῶν κύκλων εἶναι ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ ἐπιβιώσει ἡ κυβέρνηση, ὅταν δὲν διαθέτει δυνάμεις συνοχῆς, κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες.

Στὴν ἀντιπολίτευση ἔχουν συνεκτιμήσει τὶς διεργασίες αὐτὲς καὶ ἔχουν λάβει τὰ μέτρα τους, τουλάχιστον στὴν ἀξιωματική∙ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ἄλλωστε ποὺ μᾶλλον θὰ ἐπισπευσθεῖ ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ διαδικασία τῆς ψηφοφορίας γιὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ νέου προέδρου. Ἀποτελεῖ μορφὴ προνοίας ἡ προετοιμασία γιὰ παρόμοιες καταστάσεις, ἔστω κι ἂν στὴν κυβέρνηση τὶς ἀγνοοῦν ἢ τουλάχιστον δείχνουν ὅτι τὶς ἀγνοοῦν∙ οἱ προοπτικὲς ἀδυναμίας τῆς κυβερνήσεως γιὰ ψήφιση τῶν μεταρρυθμίσεων καὶ τῶν φορολογικῶν μέτρων θεωρεῖται ἀρκετὰ πιθανὴ στοὺς πολιτικοὺς κύκλους, ὁπότε ἀποχωρεῖ ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ ἀναδεικνύεται μεταβατικὴ κυβέρνηση μὲ τὴν ψήφιση τῶν εὐρωπαϊκῶν κομμάτων καὶ ὅσων ἀπομείνουν μὲ τὸν πρωθυπουργὸ στὸν ΣΥΡΙΖΑ. Ἐπιστρέφουμε, δηλαδή, στὴν εὐρωπαϊκὴ πρόταση τοῦ Ἰουνίου, γιὰ μεταβατικὴ κυβέρνηση γιὰ τὴν ψήφιση τῶν ἀναγκαίων μέτρων, ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας καὶ μετὰ προσφυγὴ στὶς κάλπες∙ ὁ Ναπολεοντίσκος εἶχε ἀπορρίψει τὸ σχέδιο καὶ ὁδήγησε τὴν χώρα σὲ ἐκλογές, διότι πίστευε ὅτι θὰ ἐξασφάλιζε ἐπαρκῆ πλειοψηφία, ἢ ἴσως διὰ λόγους δειλίας δὲν ἤθελε νὰ ἀντιμετωπίσει τὴν σοβαρὴ κρίση καὶ τὴν πολιτικὴ ἐξαφάνισή του. Ἔτσι προχώρησε στὸν δεύτερο ἀνασχηματισμό, ἀλλὰ μὲ περισσότερα προβλήματα καὶ ἄκρως δυσεπίλυτα ὅμως∙ ἡ ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας φαίνεται ἀδύνατη, διότι δὲν ὑπάρχει, πέραν τῆς κυβερνητικῆς ἀδρανείας καὶ ἀπαθείας, καὶ ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης, τόσον ἀπαραιτήτου σὲ δύσκολες συνθῆκες. Κανένας δὲν ξανοίγεται στὶς δουλειές του.