Ἀντιφατικότης τῶν ὑπουργῶν

Οἱ ἀπαντήσεις τῶν ὑπουργῶν στὸν ἀνελεῆ βομβαρδισμὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως διέπονται ἀπὸ ἔντονη ἀντιφατικότητα καὶ προσπάθειες ὑπεκφυγῆς∙ φαίνεται ὅτι τὸ ἄνοιγμα πρὸς τὰ ἀριστερὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου δὲν ἀπέδωσε καθόλου στοὺς βουλευτὲς τῶν 53, καθὼς οἱ περισσότεροι ἀπέφυγαν νὰ μιλήσουν, ἀλλὰ ἦταν ἔντονες οἱ ἀντιδράσεις τῶν οἰκονομικῶν κύκλων καὶ τῶν Εὐρωπαίων, ὄχι μόνο παρασκηνιακά, παρὰ καὶ εὐθέως στὸ Γιούρογκρουπ∙ πέραν τῶν συμφωνηθέντων εἶναι ἀπαραίτητη ἡ λήψη προσθέτων μέτρων γιὰ τὴν ἐκταμίευση τῆς δόσεως. Ἤδη ὁ ὑπουργὸς Ἀνασυγκροτήσεως ἐπιχείρησε στὴν Βουλὴ νὰ ἀπολογηθεῖ γιὰ τὶς Σκουριὲς καὶ ζήτησε ἀπ’ τὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση προτάσεις∙ τὸ θέατρο στὴν Λέσβο, μὲ ἀπόκρυψη τῶν προσφύγων, δὲν ἔπεισε οὔτε τὸν Αὐστριακὸ καγκελάριο. Ἡ ἀγωνία τοῦ πρωθυπουργοῦ δὲν κρύβεται πλέον, διότι βλέπει ὅτι δύσκολα πολὺ ἐλέγχει τοὺς βουλευτές του∙ ἀκόμη χειρότερη ἔρχεται ἡ κοινωνικὴ κατακραυγή. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη κυβέρνηση μὲ τέτοια ἀπαξίωση ἀπ’ τὶς προγραμματικὲς δηλώσεις.