Διάλυση κοινωνικοῦ κράτους

Στὴν πλήρη διάλυση τοῦ κοινωνικοῦ κράτους ἀποβλέπει ἡ κυβέρνηση καὶ στὴν ἀσυδοσία τῶν μεγαλοεργολάβων καὶ τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, μὲ τὴν συστηματικὴ ὑπονόμευση τῆς ἐπανεκκινήσεως τῆς οἰκονομίας∙ τὰ σχέδια γιὰ τὴν κάλυψη τῶν δημοσιονομικῶν ἐλλειμμάτων μὲ φοροκαταιγίδα καὶ ἰσοπέδωση τῶν συντάξεων δὲν εἶναι εἰσηγήσεις τοῦ κουαρτέτου, ἀλλὰ κυβερνητικὲς προτάσεις, διότι οἱ δανειστὲς ζήτησαν τὴν ἔγκαιρη ἐφαρμογὴ τοῦ τρίτου μνημονίου γιὰ τὴν ἄμεση οἰκονομικὴ ἀνάκαμψη καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος, ὄχι μόνο καθυστερεῖ τὶς μεταρρυθμίσεις, ἀλλὰ καὶ προβάλλει συνεχῆ ἐμπόδια στὶς ἀποκρατικοποιήσεις. Ἐπιβεβαιώνονται ἔτσι ὅσοι διέβλεπαν ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ΣΥΡΙΖΑ τὴν μεθοδευμένη ἐπιχείρηση χρεωκοπίας τῆς χώρας, γιὰ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης, μὲ ἐντολὴ τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων καὶ τὶς εὐλογίες τῶν ἐπιχωρίων μεγαλοεργολάβων∙ ἀπέτυχε τὸ ἑπτάμηνο, ἐπειδὴ ἄλλαξε ἡ διεθνὴς συγκυρία καὶ ἡ Οὐάσιγκτον θέλει πλέον ἑνιαία τὴν Εὐρωζώνη λόγῳ Συρίας. Φαίνεται ὅτι ἐλπιζει ἡ κυβέρνηση στὴν καθυστέρηση τῆς κοινωνικῆς ἐκρήξεως.