Ἀναποφάσιστος πρωθυπουργὸς

Στὴν δειλία καὶ στὴν ἀναποφασιστικότητα τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἀνάμικτη μὲ τὴν πλήρη ἄγνοια τῶν οἰκονομικῶν μας προβλημάτων ἀπ’ τοὺς ὑπουργούς, ἀποδίδεται τὸ ἀδιέξοδο στὶς διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς δανειστές∙ τὸν Φρανσουὰ Ὁλλὰντ διαδέχθηκε στὴν Ἀθήνα ὁ Βάλντις Ντομπρόφσκις καὶ σήμερα ἕπεται ὁ Φρὰνς Βάλτερ Σταϊμάγιερ, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ γιὰ τὴν ἔγκαιρη ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως, ἀλλὰ ἡ ἀπόδοση τῶν πιέσεων δὲν εἶναι ἡ ἐπιθυμητή. Ἡ κυβέρνηση δείχνει νὰ ἔχει ἐγκαταλείψει τὴν προσπάθεια καὶ ἔχει ἀναθέσει τὴν σύνταξη τοῦ νομοσχεδίου γιὰ τὰ προαπαιτούμενα στὸν Ἀμερικανοκορεάτη, γνωστὸ ἀπ’ τὸν κουρεμένο∙ ὁμολογεῖ ἔτσι, ὅτι κανένας στὸ ἐπιτελεῖο της δὲν γνωρίζει τὰ οἰκονομικά μας προβλήματα καὶ ὅτι δὲν χρησιμοποιεῖ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, γνωστοὺς καὶ στὶς Βρυξέλλες γιὰ τὴν ἀρτιότητα τῆς ἐνημερώσεώς τους. Ὁπωσδήποτε, κάτι ἄλλο συμβαίνει ἀκόμη χειρότερο, μᾶλλον ὑπηρετεῖ ἀτλαντικὲς δεσμεύσεις∙ τὰ κέντρα ἐλέγχου της δὲν ἔχουν φαίνεται ἐμπιστοσύνη σὲ κανέναν στὴν κυβερνητικὴ ὁμάδα.