Προκλήσεις καὶ ἀκρότητες

Στὴν τακτικὴ τῶν προκλήσεων καὶ τῶν ἀκροτήτων καταφεύγει ἡ κυβέρνηση, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ τὴν ἐπιβίωσή της, ἐνῶ διαγράφεται ἐμφανέστατα ἡ πιθανότης ἀδιεξόδου τὴν Δευτέρα στὸ Γιούρογκρουπ∙ οἱ διαπραγματεύσεις γιὰ τὰ δημοσιονομικὰ καθυστεροῦν, παρὰ τὴ ψήφιση τοῦ δεύτερου γύρου τῶν προαπαιτουμένων χθὲς στὴν Βουλή. Οἱ μαζικὲς διαδηλώσεις, ὄχι μόνο τῶν Ποντίων καὶ τῶν συνταξιούχων, ἀλλὰ καὶ τῶν φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι βγαίνουν στοὺς δρόμους καὶ μάλιστα δυναμικά∙ οἱ προσπάθειες της ἀποπροσανατολισμοῦ τῆς κοινῆς γνώμης ἀποτυγχάνουν καὶ κατέφυγε πάλι στὶς ἐπιθέσεις κατὰ τῆς Νέας Δημοκρατίας, ἀκόμη καὶ γιὰ τὸν ξυλοδαρμὸ τοῦ Γιώργου Κουμουτσάκου, ἀποκαλύπτοντας τὰ ὑπόγεια ρεύματα μὲ τὴν ἀκροδεξιά. Ἄλλωστε ἡ Ἀστυνομία κινήθηκε μὲ πολλὴ καθυστέρηση, ἐνῶ εἶχε πληροφορίες ὅτι οἱ γνωστοὶ τῆς ἀκροδεξιᾶς κατέβαιναν στὸ Σύνταγμα συγκροτημένοι∙ εἶχαν ἐπιλέξει τὸν διπλωμάτη, διότι περιλαμβάνεται στοὺς ἀνυποχώρητους στὰ ἐθνικὰ θέματα. Τοὺς ἐνοχλεῖ φαίνεται ἡ κριτικὴ τῶν μορφωμένων καὶ πατριωτῶν βουλευτῶν.