Ἐμφανὴς πανικὸς κυβερνήσεως

Ὁ πανικὸς τῆς κυβερνήσεως καθίσταται ἐμφανέστερος στὰ οἰκονομικά, μετὰ καὶ τὴν δεύτερη ἐπιτυχῆ πανελλήνια ἀπεργία∙ οἱ κουκουλοφόροι δὲν μπόρεσαν νὰ ἀλλάξουν τὴν δυναμική της, ἐνῶ ἡ κυβέρνηση ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῆς ψήφου στὸν προϋπολογισμὸ αὔριο καὶ στὸ ἀσφαλιστικὸ σὲ λίγες μέρες. Οἱ διαφωνίες στὴν Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα καταγράφονται κι ἀπ’ τὴν δυσκολία παρεμβάσεως τῶν κυβερνητικῶν στὴν συζήτηση, ὅπου μόνο νέοι καὶ χωρὶς ἐμπειρία βουλευτὲς παρελαύνουν μὲ τὸ ζόρι στὸ βῆμα∙ ἡ αἴσθηση τῆς διαλύσεως εἶναι ἔντονη καὶ δὲν ἀμφισβητεῖται, ἐνῶ στοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς οἱ συζητήσεις γιὰ μεταβατικὴ κυβέρνηση δίνουν καὶ παίρνουν. Οἱ ἔμπειροι πολιτικοὶ βλέπουν ὅτι δὲν ἐλέγχεται ἡ κατάσταση καὶ ἡ νευρικότης τοῦ Ναπολεοντίσκου ὀφείλεται ἀκριβῶς στὴν ἀδυναμία του νὰ ἐλέγξει τοὺς βουλευτές του, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπιβάλει τάξη στοὺς ὑπουργούς του∙ ἡ τακτοποίηση τῶν ὑποθέσεών τους καὶ τὸ κλείσιμο τῶν ἐκκρεμοτήτων τῶν ἡμετέρων προέχει.