Σὰν Μπερναντίνο, ἄλλη μέρα

Ἡ σφαγὴ τῶν δεκατεσσάρων ἀθώων σὲ ἵδρυμα στὸ Σὰν Μπερναντίνο θεωρεῖται στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες ὡς ἄλλη μέρα∙ ἀπ’ τὴν καταστροφὴ τῶν δίδυμων πύργων τῆς Νέας Ὑόρκης δὲν εἶχαν ὑποστεῖ ἐπίθεση ἀπ’ τοὺς Ἰσλαμιστὲς οἱ Ἀμερικανοὶ στὸ ἔδαφός τους. Τὴν εὐθύνη ἀνέλαβαν οἱ Τζιχαντιστές, ἂν καὶ ἡ κυβέρνηση ἀνακοινώνει ὅτι μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ προπαγάνδα. Ὁ Μπάρακ Ὀμπάμα ὅμως διαβεβαιώνει, ὅτι, «δὲν πρόκειται νὰ μᾶς φοβίσουν παρόμοιες ἐπιθέσεις»∙ τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ αἰσθάνονται, ὅτι δὲν εἶναι στὸ ἀπυρόβλητο, ὅπως οἱ Εὐρωπαῖοι, καὶ γι’ αὐτὸ δὲν δέχονται καὶ πρόσφυγες ἀπ’ τὴν Μέση Ἀνατολή, παρ’ ὅλο ὅτι αὐτοὶ εὐθύνονται γιὰ τὴν διάλυση τῶν χωρῶν της. Τὸ πρόβλημα ὅμως εἶναι βαθύτερο∙ ἀμερικανικὰ κεφάλαια, κυρίως πετρελαϊκῶν ἑταιρειῶν, χρηματοδοτοῦν τοὺς Τζιχαντιστές, γιὰ τὴν διέλευση τοῦ ἀγωγοῦ φυσικοῦ ἀερίου ἀπ’ τὸ Κατάρ∙ γιὰ τὶς ἑταιρεῖες εἶναι ἡ μοναδικὴ ἐλπὶς ἐπιβιώσεώς τους.