Κυβέρνηση, ἀδιέξοδο μὲ πόλωση, δανειστὲς

Σὲ πλῆρες ἀδιέξοδο βρίσκεται ὁ Ναπολεοντίσκος μὲ τοὺς δανειστὲς καὶ τὴν πόλωση σὲ παταγώδη ἀποτυχία∙ ἡ μετάθεση τοῦ ἀσφαλιστικοῦ στὶς ἀρχὲς Ἰανουαρίου μᾶλλον γίνεται, ἀλλὰ τὰ δεκατρία προαπαιτούμενα δὲν προωθοῦνται, ἐνῶ ἐπικρατεῖ ἀπόλυτο χάος ὡς πρὸς τὰ φορολογικὰ καὶ τὰ ὑπόλοιπα. Ἡ καλλιέργεια ἀντιγερμανικῆς ὑστερίας ναυαγεῖ, διότι ἡ ἐπιλογὴ τῆς συμμετοχῆς τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου ὡς ἀφορμῆς ἦταν τουλάχιστον ἀτυχής∙ ἐκτὸς τοῦ Βόλφγκανγκ Σώυμπλε καὶ ὁ Πιὲρ Μοσχοβισὶ χαρακτηρίζει μνημονιακὴ δέσμευση τὴν συμμετοχὴ τοῦ Ταμείου. Ἡ κυβέρνηση ὁδηγεῖται σὲ νέα ὑποχώρηση χειρότερη κι ἀπὸ ἐκείνη τοῦ Θέρους, διότι βρισκόμαστε τώρα μπροστὰ σὲ ἀνεξέλεγκτο οἰκονομικὸ ἀδιέξοδο∙ ὁπότε γεννᾶται τὸ ἐρώτημα γιατὶ προσέφυγε στὴν πόλωση, ὅταν γνώριζε ὅτι δὲν ἀποτελοῦσε διέξοδο. Ὁ πανικὸς εἶναι ἡ μοναδικὴ ἑρμηνεία.