Τριμερής, ἀρκετὰ ἐπιστυχὴς

Ἡ τριμερὴς διάσκεψη ἦταν ἀρκετὰ ἐπιτυχὴς καὶ μᾶλλον ἡ πιὸ ἐπιτυχὴς ἐνέργεια τοῦ ἑνδεκαμήνου τῆς κυβερνήσεως∙ Αἴγυπτος, Κύπρος καὶ Ἑλλάς ἐπιβεβαίωσαν τὸν ἰσχυρὸ ἄξονά τους στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, ὡς νησίδα ἀσφαλείας καὶ εἰρήνης στὴν ταραγμένη περιοχή. Τὰ θεμέλια εἶχε θέσει ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς καὶ γι’ αὐτὸ ἄλλωστε συναντήθηκε μαζί του ὁ πρόεδρος τῆς Αἰγύπτου, ἀλλὰ ἡ συνέχειά τους ἦταν ἀπαραίτητη καὶ καθυστέρησε ἕναν χρόνο περίπου∙ ἡ ἐποχὴ εἶναι κατάλληλη γιὰ τὴν ὁριοθέτηση τῆς ἀποκλειστικῆς οἰκονομικῆς ζώνης, ἐπειδὴ ἤδη καθιερώθηκε ἡ ἑνιαία προάσπιση τῶν εὐρωπαϊκῶν συνόρων καὶ ἡ Φρόντεξ ἐγκαθίσταται, μετὰ τὴν ἐπέκταση τῆς ἰσλαμικῆς τρομοκρατίας, στὰ θαλάσσια καὶ χερσαῖα σύνορά μας. Παρὰ τὰ ὅσα ἄλλα ὑφιστάμεθα ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο ἴσως αὐτὸ τὸ προωθήσει, ἑκὼν ἄκων ὡς συνήθως.