Ὅσοι ἐπελθόντες διδάσκουσιν

Οἱ πολῖτες εἶναι ἀνάγκη νὰ μὴν ἀκοῦνε τὶς ὑποσχέσεις τῶν δημαγωγῶν καὶ παρασύρονται στὶς ἀποφάσεις τους∙ εἶχαν χάσει οἱ Ἀθηναῖοι τὸν πόλεμο ἐξ αἰτίας τῆς εὐπιστίας τους, ἀλλὰ συνέχιζαν στὰ ἴδια. «Οὐδὲν γὰρ ὅ,τι τῶν τοιούτων οὐκ ἄξιός εἰμι πάσχειν»∙ διότι καμμία ἀπ’ τὶς ἐπικρίσεις δὲν θὰ εἶμαι ἄξιος νὰ ὑποστῶ. «Εἴπερ μηδὲν διαφέρων οὕτω μεγάλας ποιοῦμαι τὰς ὑποσχέσεις»∙ ἐὰν λοιπὸν δὲν διαφέρω σὲ τίποτε καὶ δίδω μεγάλες ὑποσχέσεις. «Περὶ μὲν οὖν τῶν ἰδίων ταῦτά μοι προειρήσθω»∙ γιὰ τὴν δική μου στάση αὐτὰ ἔχω νὰ πῶ εἰσαγωγικά. «Περὶ τῶν κοινῶν, ὅσοι μὲν εὐθὺς ἐπελθόντες διδάσκουσιν ὡς χρὴ διαλυσαμένους τὰς πρὸς ἡμᾶς ἔχθρας ἐπὶ τὸν βάρβαρον τραπέσθαι»∙ γιὰ τὰ κοινὰ ἑλληνικὰ θέματα, ὅσοι ἀμέσως μετὰ θὰ ἔλθουν σὲ ἐμᾶς καὶ μᾶς διδάξουν ὅτι πρέπει νὰ σταματήσουμε τὶς μεταξύ μας ἔχθρες καὶ νὰ στραφοῦμε πρὸς τὸν βάρβαρο, τοὺς Πέρσες.