Ἀναγνώριση τοῦ ἀδιεξόδου

Ἡ ἀντίδραση τῆς Ἐπιτροπῆς στὶς συνομιλίες τοῦ Wikileaks θεωρεῖται ὡς ἀναγνώριση τοῦ ἀδιεξόδου στὸ ἑλληνικὸ πρόβλημα, τὸ μνημονιακὸ καὶ τὸ προσφυγικό∙ ἀρνήθηκαν τὸν σχολιασμὸ καὶ παραδέχθηκαν ἔτσι, ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε μεμπτὸ σὲ αὐτές, δηλαδὴ ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν Ἀθήνα, διότι ἐπαναλαμβάνει τὴν περυσινὴ τακτικὴ τῆς κωλυσιεργείας στὰ δύο θέματα. Ὁπότε ἀνακύπτει τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δεχθοῦν τὴν παράταση τῶν διαπραγματεύσεων, διότι μεσολαβεῖ καὶ τὸ βρεταννικὸ δημοψήφισμα∙ ἀγνοοῦν ἐντελῶς ἢ μᾶλλον ἀπορρίπτουν διαρρήδην τὶς προφάσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ ἐπιδιώκουν τὴν σύντομη ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως. Γνωρίζουν ὅτι τὰ μέτρα δὲν ψηφίζονται στὴν Βουλή, ὁπότε πέφτει ἡ κυβέρνηση καὶ αὐτὸ δείχνουν ὅτι τὸ προτιμοῦν ὡς καλύτερη λύση∙ ἡ χώρα βαδίζει πρὸς μεταβατικὴ κυβέρνηση καὶ ἐκλογὲς μετὰ ἀπὸ λίγους μῆνες. Ἡ ἠρεμία τους ἀποδεικνύει ὅτι μᾶλλον γνώριζαν γιὰ τὶς μαγνητοφωνήσεις τῶν συνομιλιῶν καὶ τὶς ἄφησαν∙ μετατρέπονταν σὲ μπούμερανγκ.