Ταῖς συμφοραῖς περιπέπεσεν

Ὁ Ἰσοκράτης ἀναγνωρίζει τὰ μεγάλα ἐγκλήματα τῶν Ἀθηναίων, μὲ τὴν θανάτωση ὅλων τῶν ἐνηλίκων ἀνδρῶν τῆς Μήλου καὶ τῆς Σκιῶνος, ἀλλὰ καὶ ἐπιχειρεῖ δικαιολογῆσαι αὐτά∙ ἀντιλαμβανόταν ὅτι ἦταν ἀπαραίτητη ἡ ἀνοχὴ πρὸς τοὺς συμπολῖτες του, καθὼς ὑφίσταντο τὶς συνέπειες τῆς συντριβῆς τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου, καὶ ἐπιδίωκε τὴν ἀναπτέρωση τοῦ ἠθικοῦ τους. «Ὅτι τῶν πόλεων τῶν ὑφ’ ἡμῖν οὐσῶν οὐδεμία ταύταις ταῖς συμφοραῖς περιέπεσεν»∙ ὅτι καμμία πόλις τῆς ἀθηναϊκῆς συμμαχίας δὲν ὑπέστη παρόμοια συμφορα. «Ἔπειτ΄εἰ μὲν ἄλλοι τινὲς τῶν αὐτῶν πραγμάτων πραότερον ἐπιμελήθησαν»∙ ἔπειτα ὰν κάποιοι ἄλλοι ἐπιμελήθηκαν τὶς παρόμοιες καταστάσεις πραότερα. «Εἰκότως ἂν ἡμῖν ἐπιτιμῶμεν»∙ εὐλόγως τότε ἡμεῖς πρέπει νὰ ἐπιτιμώμεθα. Ἀναφέρεται στὰ πολὺ χειρότερα ἐγκλήματα ποὺ εἶχαν διαπράξει οἱ Λακεδαιμόνιοι, ὅταν ἀνέλαβαν τὴν ἡγεμονία τῆς Ἑλλάδος, μετὰ τὴν ἄνευ ὅρων παράδοση τῶν Ἀθηνῶν. Ἦταν γνωστὰ αὐτὰ πλέον σὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνες καὶ περισσότερο στοὺς συμπολῖτες του.