Κυπριακό, παρέμβαση Εὐρώπης

Ἡ παρέμβαση τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ στὴ διάσκεψη τοῦ Κυπριακοῦ στὴν Γενεύη, ἔστω καὶ μὲ τὸν ρόλο τοῦ παρατηρητοῦ, θεωρεῖται καθοριστικῆς σημασίας γιὰ τὸ ἀποτέλεσμά της∙ συμφώνησαν ὅλοι, καὶ πρωτίστως ἡ Τουρκία, γιὰ τὴν συνέχιση τοῦ διαλόγου, ἄλλο ἂν θεωρεῖται λίαν πιθανὸ ὅτι δὲν θὰ τηρηθοῦν τὰ χρονοδιαγράμματα, πάντως θὰ συνεχισθεῖ καὶ αὐτὸ προέχει, ἡ ἀποφυγὴ τῆς ἀποτυχίας τῆς διασκέψεως. Ἡ Εὐρωζώνη, πλέον μετράει, ἦταν ἡ μόνη μεγάλη δύναμις παροῦσα στὴν διάσκεψη καὶ διέθετε τὸ ἀδιαμφισβήτητο ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ Κύπρος εἶναι μέλος της∙ ταυτοχρόνως ὑποσχέθηκε τὴν ἄμεση καταβολὴ τριάμισυ δις εὐρὼ γιὰ τὶς ἀνάγκες λειτουργίας τοῦ ἑνιαίου κράτους. Αὐτὰ φαντάζουν πολὺ δελεαστικὰ στοὺς Τουρκοκυπρίους, διότι αὐτοὶ θὰ ἀπολαύσουν τὴν ἔνταξή τους στὴν Εὐρωζώνη∙ ἀπέναντί της ἔχουν τὰ στρατεύματα κατοχῆς καὶ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ ἐξαθλίωση. Αὐτὰ ἀποτελοῦν τὰ πολιτικὰ ἐφόδια τοῦ Μουσταφᾶ Ἀκιντζὶ καὶ δικαιολογοῦν τὴν διαφοροποίησή του.