Κοινὴν ὠφέλειαν νομίζοντες

Τὴν ἰσότιμη θέση τῶν συμμάχων πόλεων καὶ τῶν Ἀθηνῶν στὴν ἀθηναϊκὴ συμμαχία ὑπογραμμίζει μὲ ἔμφαση ὁ Ἰσοκράτης καὶ τὴν ἀναγνώριση τῆς αὐτονομίας τους∙ ἀπαντάει στὶς κατηγορίες γιὰ τὰ ἐγκλήματά τους μὲ τὸν ἐξανδραποδισμὸ τῆς Σκιώνης καὶ τῆς Μήλου. «Ἀλλὰ τὴν τῶν συμμάχων ὁμόνοιαν κοινὴν ὠφέλειαν νομίζοντες τοῖς αὐτοῖς νόμοις ἁπάσας τὰς πόλεις διῳκοῦμεν»∙ ἀλλὰ τὴν κοινὴ ὠφέλεια ὅλων τῶν συμμάχων ἀναγνωρίζοντες μὲ τοὺς δικούς τους νόμους διοικούσαμε ὅλες τὶς πόλεις. «Συμμαχικῶς ἀλλ’ οὐ δεσποτικῶς βουλευόμενοι περὶ αὐτῶν»∙ μὲ συμμαχικὸ πνεῦμα καὶ ὄχι μὲ δεσποτικὸ συμβουλευόμασταν γιὰ τὰ προβλήματά τους. «Ὅλων μὲν τῶν πραγμάτων ἐπιστατοῦντες, ἰδίᾳ δ’ ἑκάστους ἐλευθέρους ἐῶντες εἶναι»∙ γιὰ ὅλα τὰ πράγματα ἐπιστατούσαμε, ἀλλὰ γιὰ τὰ δικά τους ἀφήναμε τὶς πόλεις ἐλευθέρως ἀποφασίζειν. Ἀπαντάει, μὲ τὸν τρόπο αὐτό, στὴν αὐταρχικὴ ἐξουσία τῶν Σπαρτιατῶν∙ οἱ ἄλλες πόλεις ἦταν στὴν πράξη ὑποτελεῖς, χωρὶς κανένα δικαίωμα αὐτονομίας τους.