Τελεσίγραφο τῶν Εὐρωπαίων

Μὲ αὐστηρότατο τελεσίγραφο οἱ Εὐρωπαῖοι θέτουν τὴν 20η Φεβρουαρίου, ὡς τελικὴ ἡμερομηνία γιὰ ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως, διαφορετικά, καὶ λόγῳ ἐκλογῶν σὲ πολλὲς χῶρες, αὐτὴ ἀναβάλλεται γιὰ ἕναν χρόνο∙ ἀπειλούμαστε γιὰ ὅμοια ἀβεβαιότητα μὲ τὸ πρῶτο ἑξάμηνο τοῦ 2015, ἀλλὰ ὑπὸ πολὺ χειρότερες συνθῆκες. Ὁ Ναπολεοντίσκος μᾶλλον ἔχει ἀντιληφθεῖ τὴν σοβαρότητα τῆς καταστάσεως, ἀλλὰ τρέμει μπροστὰ στὴν ὑποχρέωση νέων μέτρων, ὅπως ζητάει τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο, διότι αὐτὸ θὰ προκαλέσει ἔκρηξη στὴν χώρα καὶ θὰ παρασύρει τὴν κυβέρνηση∙ οἱ εἰσηγήσεις γιὰ προσφυγὴ στὶς κάλπες ἐπανέρχονται στὸ Μέγαρο Μαξίμου, μὲ ἐπιμονὴ ἀπ’ τοὺς σοβαροὺς δημοσκόπους, διότι βλέπουν ὅτι δὲν ἀνακόπτεται μὲ τίποτε ἡ καθοδικὴ πορεία. Πάντως οἱ Εὐρωπαῖοι εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπικριτικοὶ καὶ μαζὶ σκωπτικοί, μὲ τὸν Γιέρουν Ντάσελμπλουμ νὰ ὑπογραμμίζει ὅτι, τὸ κύριο πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης. Ἀλλὰ αὐτὴ δὲν ἔρχεται μὲ τὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση.