Ἀστασίαστοι πρὸς σφᾶς αὐτοὺς

Τὰ πλεονεκτήματα τῆς ἀθηναϊκῆς συμμαχίας ἔχει ἀπαριθμήσει ὁ Ἰσοκράτης στὸν «Πανηγυρικόν» του, ὅπως καὶ τὶς συνέπειες τῆς σπαρτιατικῆς ἡγεμονίας στὴν εἰκοσαετία μετὰ τὸ τέλος τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου∙ οἱ Ἕλληνες βρίσκονταν, μετὰ τὴν ἀνταλκίδειον εἰρήνη, στὴν χειρότερη κατάσταση ἀπὸ ποτὲ στὴν ἱστορία τους. «Ἄλλως τε καὶ συντόμως ἔχοντα δηλῶσαι περὶ αὐτῆς»∙ ἄλλωστε καὶ συντόμως ἔχω περιγράψει τὰ τῆς ἀθηναϊκῆς ἡγεμονίας. «Μετὰ γὰρ ταύτης οἰκοῦντες ἑβδομήκοντ’ ἔτη διετέλεσαν ἄπειροι μὲν τυραννίδων»∙ διότι μὲ αὐτὴν διετέλεσαν οἱ Ἕλληνες ἐπὶ ἑβδομήκοντα ἔτη χωρὶς τὴν ἐμπειρία τυραννίας. «Ἐλεύθεροι δὲ πρὸς τοὺς βαρβάρους, ἀστασίαστοι δὲ πρὸς σφᾶς αὐτούς»∙ ἐλεύθεροι δὲ ἀπ’ τοὺς βαρβάτους, καὶ χωρὶς συγκρούσεις στὸ ἐσωτερικὸ τῶν πόλεων. «Εἰρήνην δ’ ἄγοντες πρὸς πάντας ἀνθρώπους»∙ καὶ διαβιοῦντες ἐν εἰρήνῃ πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Ἦταν ἡ περίοδος τῆς κλασικῆς ἐποχῆς τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ∙ οὐδέποτε ἄλλοτε ἄλλος πολιτισμὸς ἐπέτυχε τόσα σὲ ἕναν αἰῶνα.