Ναπολεοντίσκος, δαμόκλειος σπάθη λογοκρισίας

Στὴν ἐξάντληση τοῦ πολιτικοῦ του χρόνου πλέον ἐπιδίδεται, καὶ προβάλλει μὲ διάφορες προφάσεις ἀγωνιωδῶς, ὁ Ναπολεοντίσκος, πρὸς ἀποφυγὴν τοῦ πικροῦ ποτηρίου τῆς συντριβῆς καὶ τῆς ἀναποφεύκτου λογοδοσίας∙ τὸ ‘χει καταλάβει πιά, ὅτι γιὰ τὰ ἐγκλήματα ποὺ ἔχει διαπράξει τὴν διετία εἰς βάρος τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ δὲν ὑπάρχει συγχώρεση, οὔτε καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπός του -πρὸς τὸν ὁποῖο καταφεύγει συχνὰ ἰδιωτικῶς- ἔχει τὴν δύναμιν νὰ τοῦ παράσχει ἄφεση ἁμαρτιῶν, καὶ ὑφίσταται τὴν ταραχὴ τῆς ἡμέρας τῆς κρίσεως… Ἡ ἀπόφαση τοῦ Γιούρογκρουπ εἶχε καταλυτικὲς ἐπιπτώσεις, συμβιβάζεται ἀμέσως μὲ τοὺς ὅρους τῶν δανειστῶν ἢ ὁδηγεῖται ἡ χώρα στὴν χρεωκοπία, μὲ τὸν κίνδυνο τῆς ἐξόδου ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη ἐπικρεμάμενο πάλι∙ ἡ πνευματικὴ καὶ πολτική του διαύγεια, ἂν τὴν εἶχε ποτέ, ἔχει τόσο θολωθεῖ, ὥστε δὲν δύναται διακρίνειν τὶς δηλώσεις ἁβροφροσύνης, ὅπως στὴν Λισαβῶνα τῶν ἡγετῶν τοῦ Νότου κατὰ τῆς λιτότητος, ἀπ’ τὶς ἀποφάσεις τῶν Βρυξελλῶν∙ ἂν πράγματι συμπαρίστανται στὴν πολιτική του, γιατὶ δὲν τὴν ἐξέφραζαν τὴν συμπαράσταση αὐτὴ στὰ ἁρμόδια ὄργανα; Ἡ ἀπομόνωσή του εἶναι δεδομένη καὶ οἱ δηλώσεις συμπαραστάσεως ἀπευθύνονται στὴν χώρα κι ὄχι στὸν ἴδιο∙ οἱ ἡγέτες, μὲ διπλωματικὴ γλῶσσα, τοῦ λένε, ὅτι τὴν πολιτική σου ἀποδοκιμάζουμε, ἀλλὰ ὄχι τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν ἑλληνικὸ λαό.

Ἡ ἄγνοια τῶν κανόνων τῆς διπλωματίας ἐπιβεβαιώνεται καὶ συμπληρώνεται ἀπ’ τὴν παντελῆ ἀδυναμία κατανοήσεως τῶν διεθνῶν συνθηκῶν∙ παραμένει μαθητευόμενος μάγος τῶν μαθητικῶν συμβουλίων καὶ τῶν ἀχρείων φυλλαδίων τῆς ἀριστερῆς παραφιλολογίας. Εἶχε προσδεθεῖ μὲ τὰ ἀτλαντικὰ κερδοσκοπικὰ κυκλώματα, μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ὁποίων εἶχε στενώτατες σχέσεις καὶ πρόβαλε πάντα τὶς συναντήσεις του μαζί τους∙ ἀποδεικνύεται πλέον, ὅτι πίστευε στὰ ὅσα τοῦ ἔλεγαν καὶ γι’ αὐτὸ προπαγάνδιζε συνέχεια τὴν παρέμβαση τῶν Ἀμερικανῶν γιὰ τὴν ρύθμιση τοῦ χρέους, ἐνῶ ἀγνοοῦσε τὶς σαφέστατες προειδοποιήσεις τοῦ Βόλφνγκανγκ Σώυμπλε, «ἂν θέλουν, νὰ πληρώσουν οἱ Ἀμερικανοὶ τὰ δικά τους». Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι δὲν κατάλαβε, ὄχι μόνο τὸ τί σημαίνει ὁ νέος Ἀμερικανὸς πρόεδρος -ἔστειλε μάλιστα τὸν ἀκροδεξιὸ συνέταιρό του γιὰ ἐπαφὲς μὲ τὸ περιβάλλον του-, ὄχι ἁπλῶς γιὰ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες τὶς ἴδιες -καὶ αὐτὸ ἴσως δικαιολογεῖται, διότι δὲν ἔχει ἄμεσες συνέπειες στὴν χώρα μας-, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς διεθνεῖς σχέσεις. Εἶναι ἄλλος ὁ κόσμος σήμερα καὶ δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὸν γνωστό μας μεταπολεμικό, τῆς ψυχροπολεμικῆς καὶ τῆς μετέπειτα ἐποχῆς. Ἡ ἀριστερὴ παραφιλολογία ὄχι μόνο δὲν ἀρκεῖ γιὰ νὰ τὰ ἑρμηνεύσει, ἀλλὰ καὶ δὲν ἔχει τὶς ἐπαρκεῖς βάσεις γιὰ τὴν ἔστω κατὰ προσέγγιση διερεύνησή τους, καὶ πολὺ περισσότερο γιὰ τὴν μελέτη τῶν νέων διεθνῶν συνθηκῶν.

Οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν ἀντιληφθεῖ πλήρως, ὅπως δείχνουν οἱ ἀντιδράσεις τοῦ Βερολίνου καὶ τῶν Παρισίων τουλάχιστον, τὸ ποῦ πάει ὁ σημερινὸς κόσμος καὶ ἐπαναχαράσσουν τὴν πολιτική τους, ἀλλὰ ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση περὶ ἄλλα τινα τυρβάζει∙ ἡ σκλήρυνση τῆς στάσεώς τους στὴν ἀξιολόγηση ὀφείλεται σὲ πολιτικοὺς πρωτίστως λόγους καὶ δευτερευόντως σὲ δημοσιονομικούς, ἄλλο ἂν χρησιμοποιοῦν τοὺς τελευταίους ὡς πρόσχημα, διότι τοὺς εἶναι πιὸ πρόσφοροι. Δύο εἶναι οἱ ἄμεσες καὶ ὑπερεπείγουσες προτεραιότητες τῆς Εὐρωζώνης, ἡ ἐπιτάχυνση τῆς πολιτικῆς ἑνοποιήσεως, μὲ τὴν καθιέρωση ἑνιαίας ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς, καὶ ἡ ἀντιμετώπιση τῆς τρομοκρατίας∙ οἱ ἀπαντήσεις τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ κυρίως καὶ τοῦ Φρανσουὰ Ὁλλὰντ ἐπίσης προσδιορίζουν πληρέστατα τὶς κατευθύνσεις τῆς εὐρωπαϊκῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνησή μας δὲν δείχνει νὰ κατάλαβε τίποτε καὶ ἐπιμένει στὶς κουτοπόνηρες πράξεις της, ἄλλα νὰ ὑπόσχεται κι ἄλλα νὰ κάνει, ἄλλη γλῶσσα νὰ ἔχει στὸ ἐσωτερικὸ κι ἄλλη στὸ ἐξωτερικό∙ μᾶλλον ἰσχύει τὸ ἀντίθετο, ἧταν ἀπολύτως προσκολλημένη στοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους, χωρὶς δική της σκέψη καὶ πρωτοβουλία, ὁπότε παραμένει σὰν τὸ ψάρι ἔξω ἀπ’ τὸ νερό, δὲν ἔχει μάθει οὔτε νὰ σκέπτεται καὶ πολὺ περισσότερο νὰ μετατρέπει τὶς σκέψεις της σὲ λόγο καὶ φυσικὰ τὸ ἀκόμη δυσκολώτερο νὰ ἐφαρμόσει τὸν λόγο αὐτὸν σὲ πράξη. Πέρασε ὅμως ἡ περίοδος τῆς ἀνοχῆς τῶν Εὐρωπαίων…

Εἶναι καὶ ἄτυχη, διότι οἱ ἐπικυρίαρχοί της δὲν ἔχουν χρόνο νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τοὺς δούλους τους στὴν Ἀθήνα, τοὺς θεωροῦν ἄλλωστε ὡς ἀνωφελῆ εἴδη ἐν ὑπερεπαρκείᾳ∙ τὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα ἔχουν τὰ ὑπερεπείγοντα προβλήματά τους στὴν χώρα τους. Ὁ πόλεμος τους μὲ τὶς δυνάμεις τοῦ προέδρου τους εἶναι πόλεμος μέχρις ἐσχάτων, περὶ ζωῆς καὶ θανάτου∙ ὑποχρεώνει, ἢ ἀπειλεῖ ὅτι θὰ ὑποχρεώσει, τὶς πολυεθνικὲς νὰ ἐπαναφέρουν τὴν παραγωγή τους στὴν Ἀμερική, διαφορετικὰ θὰ ὑποστοῦν κυρώσεις καὶ θὰ ἐπιβάλει ὑψηλοὺς δασμοὺς στὶς εἰσαγωγὲς τῶν προϊόντων τους. Οἱ ἴδιες ὅμως γνωρίζουν ὅτι αὐτὸ δὲν γίνεται στὴν ψηφιακὴ ἐποχή, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀφορᾶ ἐμᾶς. Ἐμᾶς μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ ὅτι ὁ Ναπολεοντίσκος αἰσθάνεται ἤδη ἀπολύτως ξεκομμένος ἀπ’ τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα, χωρὶς τὴν καθοδήγηση τῶν ἀτλαντικῶν ἀνθυπάτων εἶναι χαμένος καὶ τὸ δείχνει∙ πίστευε ὅτι ἡ προστασία τους μποροῦσε νὰ ἀντισταθμίσει καὶ τὴν κοινωνικὴ ἔκρηξη, ὅταν τὸν κυνηγοῦν μὲ τὶς πέτρες ὅπου κι ἂν ἐμφανισθεῖ. Ἡ ἐξέγερση τῶν ἀγροτῶν δὲν ἔχει καταγραφεῖ στοῦ Μαξίμου σὲ ὅλες τὶς διαστάσεις της, ὅπως καὶ τῶν ἄλλων τάξεων∙ ἕνα ἔχουν καταλάβει μᾶλλον, ὅτι μετὰ δυσκολίας ὁργανώνουν μὲ δώδεκα μέρες καθυστέρηση, τὴν ἐπέτειο τῆς ἀνόδου στὴν ἐξουσία, ἂν τελικὰ γίνει, ὅπως τὴν προγραμματίζουν, χωρὶς παρατράγουδα ποὺ κανεὶς δὲν ἀποκλείει.

Ὁ ἔλεγχος τοῦ τύπου εἶναι τρισχειρότερος κι ἀπ’ τὴν περίοδο τῆς δικτατορίας∙ ἐν τούτοις δὲν δύναται ἀποκρύψαι τὴν δημοσκοπικὴ ἐξαφάνιση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, μὲ ὅλες τὶς μεθοδεύσεις χαλκεύσεως. Ἤδη μὲ τὸ ζόρι βρίσκεται σὲ διψήφιο ποσοστό, ἀλλὰ οἱ σοβαροὶ ἀναλυτὲς ὑποστηρίζουν ὅτι ἔχει ἐγκατασταθεῖ πλέον ὁριστικὰ σὲ μονοψήφιο ἀριθμὸ μὲ ἔντονη τὴν νοσταλγία πρὸς τὰ ἱστορικά του μεγέθη, ὅπως ἐπιστρέφει ἡ ἀριστερὰ τὴν ἱστορία της∙ προοπτικὲς ἀναστροφῆς τῆς τάσεως δὲν διαφαίνονται στὸν ὁρίζοντα, παρὰ τὸ ἀντίθετο, ἡ ἐπιτάχυνση τῆς καταρρεύσεως. Ἡ ἀριστερὴ παρένθεση κράτησε λίγο περισσότερο, ἀλλὰ ἦρθε ἡ ὥρα της μὲ ὅλα τὰ συμπαρομαρτοῦντα∙ ὅταν στὴν παράσταση νίκης, ἡ διαφορὰ εἶναι περίπου 70%, (79%, Νέα Δημοκρατία, 11%, ΣΥΡΙΖΑ), τότε ἡ δυναμικὴ μέχρι τὶς ἐκλογὲς θὰ τὴν καταστήσει ἀκόμη μεγαλύτερη. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἔχει πλήρη ἐπίγνωση τῶν ἐξελίξεων καὶ ἔχει θέσει σὲ ἄκρα ἑτοιμότητα τὸν κομματικό του μηχανισμό, ἐνῶ καὶ οἱ λίστες τῶν ὑποψηφίων εἶναι στὸ μέγιστο βαθμό τους ἕτοιμες∙ τὰ μικρὰ κόμματα ἀκολουθοῦν, μὲ τὸ ΠΑΣΟΚ στὴν δεύτερη θέση στὴν Βουλή, μὲ τὴν προσχώρηση δύο ἀνεξαρτήτων βουλευτῶν, ὁπότε λαμβάνει τὴν τρίτη ἐντολὴ σχηματισμοῦ κυβερνήσεως, παρακάμπτοντας τὴν Χρυσῆ Αὐγή, μετὰ τὴν παραίτηση τοῦ Ναπολεοντίσκου. Ἐφ’ ὅσον γίνουν πρὸ τῆς 20ης Μαρτίου οἱ ἐκλογὲς γίνονται μὲ λίστα∙ τὸ προτιμάει ὁ πρωθυπουργὸς γιὰ ἔλεγχο τῶν βουλευτῶν του.