Ὑποκειμένης τῆς Εὐβοίας

Οἱ Ἀθηναῖοι, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς πρώτης ἡγεμονίας τους, θεωροῦσαν ὡς κύρια ὀχυρὰ τὴν Εὔβοια καὶ τὰ νησιὰ τῶν Κυκλάδων, διότι τοὺς ἐξασφάλιζαν τοὺς θαλασσίους δρόμους πρὸς τὸ Αἰγαῖο καὶ τὸν Εὔξεινο Πόντο∙ ἄλλωστε ἀπ’ τὴν Εὔβοια ἔκαναν εἰσαγωγὴ πολλῶν τροφίμων κι ἀπ’ τὸν Πόντο σιτηρὰ ἀπ’ τὴν Σκυθία. «Ὑποκειμένης τῆς Εὐβοίας ὑπὸ τὴν Ἀττικήν»∙ διατηροῦντες τὴν ἐξάρτηση τῆς Εὐβοίας ὑπὸ τὴν Ἀττικήν. «Ἣ καὶ πρὸς τὴν ἀρχὴν τὴν τῆς θαλάσσης εὐφυῶς εἶχε καὶ τὴν ἄλλην ἀρετὴν ἁπασῶν τῶν νήσων διέφερε»∙ ἡ ὁποία γιὰ τὴν ἐξουσία στὴν θάλασσα εἶχε καίρια θέση καὶ ὡς πρὸς τὰ πλεονεκτήματά της διέφερε ἀπ’ τὰς ἄλλας νήσους. «Κρατοῦντες αὐτῆς μᾶλλον ἢ τῆς ἡμετέρας αὐτῶν»∙ ὅταν διατηρούσαμε αὐτὴν ἢ μᾶλλον αὐτὴ ἦταν μαζί μας συνδεδεμένη. Ἄλλωστε, μετὰ τὴν καταστροφὴ στὴν Σικελία, κυρίως ἡ ἀποστασία τῆς Εὐβοίας ὁδήγησε στὴν ἦττα τους στὸν Πελοποννησιακὸ πόλεμο.