Μάλιστ’ εὐδοκιμοῦντας

Ἡ σύγκριση τῆς συμπεριφορᾶς τῶν Ἀθηναίων πρὸς τὴν στάση τῶν Λακεδαιμονίων, μετὰ τοὺς Μηδικοὺς πολέμους, ἐνδιαφέρει τὸν Ἰσοκράτη, ὡς παράδειγμα γιὰ τὴν ἐποχή του∙ οἱ Σπαρτιάτες ἀποσύρθηκαν στὴν Λακωνία, μετὰ τὴν προδοσία τοῦ βασιλέως τους Παυσανίου, ἀλλὰ καὶ ἀσκοῦσαν αὐταρχικὴ ἐξουσία σὲ ὁλόκληρη τὴν Πελοπόννησο. «Καὶ πρὸς τούτοις εἰδότες καὶ τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν βαρβάρων τούτους μάλιστ’ εὐδοκιμοῦντας»∙ τὴν ἀναγνώριση τῆς ἀνεξαρτησίας τῶν συμμάχων περιελάμβανε ἡ ἀθηναϊκὴ συμμαχία, καὶ ἐπειδὴ τὰ γνώριζαν αὐτὰ καὶ οἱ περισσότεροι τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν βαρβάρων οἱ ἴδιοι εἶχαν εὐμάρεια στὴν ζωή τους. «Οἳ τοὺς ὁμόρους ἀναστάτους ποιήσαντες ἄφθονον καὶ ῥᾴον αὑτοῖς κατεστήσαντο τὸν βίον»∙ ἐνῶ οἱ Λακεδαιμόνιοι καὶ τοὺς γείτονές τους τοὺς ἐξεδίωξαν, ἐννοεῖ τοὺς Μεσσηνίους ποὺ ἐξόρισαν ἀπ’ τὴν πατρίδα τους βιαίως, μετὰ τὴν ἀπτυχημένη ἐξέγερσή τους, καὶ διασφάλισαν ἤρεμη καὶ ἄνετη ζωὴ γιὰ τοὺς ἴδιους. Ἡ διαφορὰ μετροῦσε πλέον, μετὰ τὴν δραματικὴ ἐμπειρία τῆς σπαρτιατικῆς ἡγεμονίας μετὰ τὸν Πελοποννησιακὸ πόλεμο.