Λογοδοσία, Πανικόβλητος πιὰ Ναπολεοντίσκος

Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἔχει πετύχει σὲ μεγάλο βαθμὸ πλέον τὴν ἀπολίθωση τοῦ Ναπολεοντίσκου στὶς προσωπικὲς ἀναμετρήσεις τους καὶ τὴν πλήρη πολιτικὴ ἀποδιοργάνωσή του∙ τὸ δείχνει ἐμφανέστατα αὐτὸ σὲ κάθε πράξη του, κι ὄχι μόνο στὶς συζητήσεις στὴν Βουλή, ὅτι εἶναι πανικόβλητος ἐνώπιον τῆς βεβαίας συντριβῆς του στὶς ἐπισπευδόμενες καὶ μάλιστα λίαν συντόμως ἐκλογὲς καὶ στὴν ἀναπόφευκτη λογοδοσία του. Οἱ δημόσιες ἐμφανίσεις του εἶναι ἐλάχιστες, καὶ μάλιστα μὲ ἰσχυρὴ ἀστυνομικὴ παρουσία καὶ ὡς ἀκροατήριο, ἐνῶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως ἁλωνίζει κυριολεκτικὰ ὁλόκληρη τὴν χώρα καὶ μὲ πάνδημη τὴν παρουσία τοῦ κόσμου∙ αὐτὸ εἶναι πλέον τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τῆς πολιτικῆς μας δυναμικῆς, διότι τὰ μικρὰ κόμματα ἔχουν συρρικνωθεῖ ἀρκετά, μὲ πολλὰ ἀπ’ αὐτὰ ὑπὸ ἐξαφάνιση, ἐνῶ καὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ βαδίζει ἀκατάβλητος πρὸς τὴν ἱστορική του βάση. Οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις θεωροῦνται δεδομένες ἀπὸ ὅλους, τοὺς γηγενεῖς πολιτικοὺς παράγοντες καὶ τοὺς ξένους∙ μάλιστα οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπιχείρησαν τὴν ἀναζήτηση μέσης ὁδοῦ, μὲ τὴν δέσμευση τοῦ προέδρου τῆς Νέας Δημοκρατίας, ὅτι δὲν θὰ εἶναι αὐστηρὸς στὴν διαδικασία τῆς λογοδοσίας, ὥστε νὰ ἀποχωρήσει πιὸ γρήγορα ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση. Ἀλλὰ αὐτὸς ἦταν ἀπόλυτος, καὶ ἔχει μᾶλλον καὶ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ σύμφωνη∙ ἂν δὲν λογοδοτήσουν αὐτοὶ γιὰ τὰ ἐγκλήματά τους, κάποιος ἄλλος θὰ ἐπανεμφανισθεῖ σὲ λίγα χρόνια∙ ἂν πᾶνε φυλακή, ὅλοι θὰ τὸ σκέπτονται.

Ἡ διεθνὴς ἀπομόνωση τῆς κυβερνήσεως εἶναι πλέον δεδομένη∙ στὴν Μάλτα ἡ καγκελάριος ἐξαπέστειλε ὠμὰ τὸν Ναπολεοντίσκο στοὺς δανειστές, γιὰ ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως τὸ συντομώτερο, ἐνῶ καὶ οἱ Φρανσουὰ Ὁλλὰντ καὶ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ, κινήθηκαν στὸ ἴδιο μῆκος κύματος, διότι ἡ ταύτιση μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο σημαίνει ἀπώλεια τῆς προεδρίας στὴν Γαλλία γιὰ τοὺς Σοσιαλιστές, ὅπως καὶ κατάρρευση τῶν Ποδέμος στὴν Ἱσπανία∙ ὡς ἀποδιοπομπαῖος τράγος ἀντιμετωπίζεται πλέον ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους, ὅπως καταγράφεται στὰ συμβούλιά τους. Οἱ καθυστερήσεις στὴν ὑποδοχὴ τῶν προσφύγων καὶ ἡ ἄρνηση συνεργασίας τῶν ἑλλληνικῶν ἀρχῶν μὲ τὶς ἀντίστοιχες εὐρωπαϊκές, γιὰ τὴν καταπολέμηση τῆς τρομοκρατίας -οἱ ὁποῖες ἔχουν πολλὰ στοιχεῖα, γιὰ ἀνοχὴ τουλάχιστον τῶν Ἀθηνῶν πρὸς αὐτήν, ὅπως μὲ τὴν κατάσταση στὰ Ἐξάρχεια καὶ τὴν συστηματικὴ ἀποφυγὴ κοινοποιήσεως τῶν φακελῶν τῶν σχέσεων κυβερνητικῶν στελεχῶν μὲ τὸ παρακράτος καὶ τὶς τρομοκρατικὲς παραφυάδες του-, ὄχι μόνο ἔχουν ἐνοχλήσει τοὺς Εὐρωπαίους, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἔχουν ἐνισχύσει σημαντικὰ τὶς ὑποψίες γιὰ τὸν ρόλο πολλῶν μέσα στὴν κυβέρνηση∙ ἡ καταπολέμηση τῆς τρομοκρατίας εἶναι τὸ πρῶτο ζήτημα σήμερα στὴν Εὐρώπη καὶ δὲν ἐπιδέχονται λέξη γι’ αὐτό. Ἡ ἔστω καὶ ἐλαφρά, ἀλλὰ καταγεγραμμένη, διαφοροποίηση τοῦ πρωθυπουργοῦ στὴν εὐρωπαϊκὴ στάση ἀπέναστι στὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ ἦταν ἡ τελευταία σταγόνα στὸ ποτῆρι τῶν ἐνοχλήσεων.

Οἱ Εὐρωπαῖοι διαπιστώνουν ὅτι, τὴν διετία τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης, εἶναι συστηματικὴ ἡ ἀποφυγὴ συμμορφώσεως μὲ τὶς ὑποχρεώσεις της, ὅπως μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν μεταρρυθμίσεων∙ ἔχουν μάλιστα παρατηρήσει, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται ὁ Ναπολεοντίσκος γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, ἀνεξαρτήτως τῶν ὅσων λέει δημοσίᾳ, διότι διαφορετικὰ θὰ προωθοῦσε τὶς ἀποκρατικοποιήσεις, τὶς ἀνέξοδες μεταρρυθμίσεις καὶ τὴν συνεργασία μὲ τὶς κοινοτικὲς ἀρχὲς στὰ θέματα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καὶ ἀσφαλείας. Τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ὁ ἴδιος εἶναι πρόθυμος, ὅπως ἄλλωστε διαβεβαιώνει, ἀλλὰ οἱ ὑπουργοί του δὲν τὸν ἀκοῦνε, δὲν πιάνει πλέον∙ ἐπειδή, ἂν ἰσχύει, τότε αὐτὸ σημαίνει ὅτι εἴτε δὲν ἐλέγχει τὴν κυβέρνηση, εἴτε ὅτι προσποιεῖται καὶ ἄλλα διαβεβαιώνει στοὺς ἑταίρους καὶ ἄλλα δίδει ἐντολὴ νὰ γίνουν στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας. Ἡ ἀποψη αὐτὴ εἶναι δεδομένη πλέον στὶς εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες, ὅπου διαπιστώνουν ὅτι αὐτοὶ ἐνδιαφέρονται περισσότερο γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας παρὰ ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση∙ στὰ ἁπλὰ καὶ πολὺ εὔκολα μένουν: καθυστεροῦν ἕναν χρόνο στὸ διορισμὸ τῶν διοικήσεων τῶν τραπεζῶν καὶ στὴν νομοθέτηση τῆς ρυθμίσεως τῶν κόκκινων δανείων, χωρὶς καμμία δικαιολογία∙ ἀποτέλεσμα ἡ παράταση τῆς ὑφέσεως, μὲ ὅλες τὶς δραματικὲς ἐπιπτώσεις της. Δηλαδή, καταλήγουν στὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐπιμένει στὴν χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος, ὅπως πρὸ διετίας∙ ἑπομένως ἐντολὲς τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων ὑπηρετεῖ, λένε οἱ τολμηρότεροι…

Οἱ ἀνατροπὲς αὐτὲς ἔρχονται, ἐνῶ δὲν τὶς περίμενε κανένας στὸ Μέγαρο Μαξίμου∙ εἶχαν πιστέψει, ὅτι μὲ τὸν ἀπόλυτο ἔλεγχο τῆς διαπλοκῆς καὶ τὸ φωτοστέφανο τῆς νίκης στὶς δύο ἐκλογὲς ἤλεγχαν ἀπολύτως τὸν ἑλληνικὸ λαό. Μάλιστα σχεδὸν μέχρι τὸν Δεκέμβριο δὲν λογάριαζε ὁ Ναπολεοντίσκος τὶς μετρήσεις τῶν δημοσκοπήσεων καὶ τὶς προειδοποιήσεις τῶν σοβαρῶν δημοσκόπων, ὅτι τοῦ φεύγει ὁ κόσμος καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ κάνει ἐκλογὲς τὸ Θέρος, γιὰ νὰ συγκρατήσει ἱκανὸ ποσοστὸ γιὰ τὴν ἑπόμενη ἡμέρα. Δὲν τοὺς ἄκουσε, λέγοντας, ὅτι, «ἐγὼ θὰ μαζέψω τὸν κόσμο», καὶ τώρα ἔχει πάθει ψυχολογικὴ παράκρουση∙ γνώρισε προσωπικὰ τὶς ἀποδοκιμασίες τοῦ κόσμου, ἀκόμη καὶ στὰ χωριά, ἐνῶ οἱ ἀστυνομικοί του ξέρουν, τὸ πόσες τρῶνε καὶ ἐπιχείρησε τὴν ἐπιστροφὴ στὴν πόλωση, ὅπως στὴν τελευταία συζήτηση πρὸ ἡμερησίας διατάξεως στὴν Βουλή. Ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἀπέβη εἰς βάρος του, ὄχι μόνο μὲ τὴν πρωτοφανῆ ἀποδοκιμασία τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν ἐναντίον του, ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς δημοσκοπηκὲς μετρήσεις ποὺ τοῦ παρουσίασαν∙ ἕνα πλέον εἶναι δεδομένο, ὅτι τὸ κόμμα διαλύθηκε καὶ δύσκολο πολύ, ἂν ὄχι ἀδύνατο, εἶναι νὰ συσπειρωθεῖ καὶ πάλι ὁ κόσμος του. Οἱ πληροφορίες μάλιστα ἀναφέρουν ὅτι στὶς ἀποδοκιμασίες καὶ ἐναντίον τοῦ πρωθυπουργοῦ πρωτοστατοῦν πλέον οἱ ψηφοφόροι καὶ περισσότερο τὰ πρώην στέλεχη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ…

Ἡ ἐξαγρίωση τοῦ λαοῦ ἀπ’ τὰ ψέμματα καὶ τὴν κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσή του εἶναι τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς∙ ὅλοι τώρα ξανασκέπτονται τὸ τί ἔγινε στὴν διετία αὐτή. Ψήφισαν, ὅσοι ψήφισαν, διότι τὸ ἕνα τρίτο δὲν εἶναι πλειοψηφία, ἢ ἔκαναν ἀποχὴ οἱ περισσότεροι, περίπου οἱ μισοί, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶχαν ἀγανακτήσει μὲ τὴν πενταετία τῶν μνημονίων, ἔστω κι ἂν ἔβλεπαν ὅτι κάτι γινόταν ἀπ’ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ καὶ ὅτι διαμορφώνονταν οἱ προοπτικὲς ἐξόδου ἀπ‘ τὴν κρίση∙ ψήφισαν, ὅσοι ψήφισαν τὸν Ναπολεοντίσκο, ἐπειδὴ τοὺς ὑποσχέθηκε τὴν κατάργηση τῶν μνημονίων -μὲ ἕνα νόμο καὶ μὲ ἕνα ἄρθρο-, καὶ τὸ τέλος τῆς λιτότητος. Τώρα διαπιστώνουν, ὄχι μόνο ὅτι ἦταν ὅλα ψέμματα, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἀπέβλεπε σὲ ἄλλους σκοπούς, ὅπως μὲ τὸ σχέδιο γιὰ ἐπιστροφὴ στὴν δραχμή, τὸ ὁποῖο ἐπαναφέρουν κυβερνητικὰ στελέχη καὶ ὁ κουρεμένος ἐπανεμφανίζεται∙ ὅλο καὶ περισσότεροι πιστεύουν πιὰ ὅτι, ὅλοι οἱ συναγελασμοὶ μὲ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους καὶ τοὺς ἱππότες τῆς Ἀποκαλύψεως κατὰ τοῦ εὐρώ, δὲν ἦταν τυχαῖα πράγματα. Θὰ ἐπιτύγχαναν ἴσως, μὲ ἀπρόβλεπτες τὶς ἐπιπτώσεις στὰ ἐθνικά μας θέματα, πέραν τῶν οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν, ἂν δὲν ὑπῆρχε ἡ σταθερὴ βάση τῆς Νέας Δημοκρατίας ὡς ἰσχυρότατο ἀνάχωμα καὶ ἡ ἀνάδειξη τοῦ Κυριακοῦ Μηστοτάκη, ὡς δυναμικῆς προοπτικῆς. Δὲν τὰ εἶχαν ὑπολογίσει αὐτὰ οἱ κερδοσκόποι.