Ἀτλαντιστές, πρὸς ἐκλογὲς

Δεδομένη πλέον θεωροῦν τὴν πορεία πρὸς τὶς ἐκλογὲς οἱ ἀτλαντικοὶ σχολιαστές, οἱ ὁποῖοι ἀναφανδὸν εἶχαν στηρίξει τὸν Ναπολεοντίσκο πρὸ διετίας∙ τὸ ἀδιέξοδο στὴν ἀξιολόγηση εἶναι ἡ ἀφορμὴ καὶ ἐπιλέγεται ὡς χαριστικὴ βολὴ στὴν κυβέρνηση, διότι καὶ οἱ πρωτοβουλίες τῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ συμβιβασμὸ ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος θεωρεῖται ὡς χειρονομία μνημοσύνου. Ἄλλωστε τὸ ΔΝΤ, μὲ τὴν ἔκθεσή του καταπέλτη, δὲν ἔλαβε χθὲς ἀπόφαση, ἐνῶ τὸ Βερολίνο ἐπιμένει στὴν ἀνάγκη νέων μέτρων καὶ ὁ Μάριο Ντράγκι δὲν ἀποκαθιστᾶ τὴν ποσοτικὴ χαλάρωση, ἂν δὲν κλείσει ἡ ἀξιολόγηση∙ ὁ πρωθυπουργὸς ἀεροβατεῖ μονίμως στὸ χάος τῆς ἐρημίας του, διότι καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι Σοσιαλιστὲς δὲν θέλουν καμμία ἐπαφὴ μαζί του, ἐπειδὴ ἔρχονται ἐκλογὲς στοὺς περισσότερους καὶ αὐτὸς παραμένει ὁ παρείσακτος. Στὶς Βρυξέλλες συζητεῖται εὐρύτατα πλέον ὅτι θέλουν νὰ ἀπαλλαγοῦν ὅσο γίνεται γρηγορώτερα ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο, γιὰ νὰ διασφαλίσουν τὴν συνοχή τους στὸν διεθνῆ περίγυρο.