Ἅπαντας ἡμᾶς κατέστησαν

Οἱ δολοφονίες τῶν ἀντιπάλων τους κατὰ τὴν τυραννικὴ ἐξουσία τῶν τριάκοντα εἰς Ἀθήνας καὶ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχικῶν καθεστώτων στὴν Ἑλλάδα, μετὰ τὸ τέλος τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου, χάραξαν τὸ ἦθος τῶν πολιτῶν της∙ εἶχαν γίνει ἄλλοι ἄνθρωποι σὲ σύγκριση μὲ τοὺς ἑαυτούς τους στὴν προπολεμικὴ ἐποχή. «Μᾶλλον δ’ ἐτίμων τοὺς αὐτόχειρας καὶ φονέας τῶν πολιτῶν ἢ τοὺς γονέας τοὺς αὐτῶν»∙ μᾶλλον δὲ τιμοῦσαν οἱ ὀλιγαρχικοὶ τοὺς ἐγκληματίες καὶ τοὺς δολοφόνους τῶν πολιτῶν παρὰ τοὺς γονεῖς τους. «Εἰς τοῦτο δ’ ὠμότητος ἅπαντας ἡμᾶς κατέστησαν»∙ σὲ ἀκραία ὠμότητα δὲ μᾶς κατέστησαν ὅλους ἐμᾶς. «Ὥστε πρὸ τοῦ μὲν διὰ τὴν παροῦσαν εὐδαιμονίαν καὶ ταῖς μικραῖς ἀτυχίαις πολλοὺς ἕκαστον ἡμῶν ἔχειν τοὺς πενθήσοντας»∙ ὥστε καὶ σὲ ὅσους βρίσκονταν καλὰ προηγουμένως καὶ γιὰ ἁπλὲς ἀτυχίες πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς ἔχουν πενθήσει. Ἦταν συστηματικὴ καὶ συνεχὴς ἡ ἐξουθένωση τῶν πολιτῶν μὲ τὶς συνεχεῖς καταδιώξεις τους.