Ὁμολογία πλήρους διαλύσεως

Ἡ χθεσινὴ δραπέτευση τοῦ Γιώργου Χουλιαράκη στὸ Λονδίνο -μάλλον γιὰ ἐπασύνδεση τῶν ἐπαγγελματικῶν του σχέσεων-, ἀπ’ τὴν ἄκρως ἀπαραίτητη συμμετοχή του στὴν συνεδρίαση τοῦ Γιουγουώρκινγκρουπ, ἀποτελεῖ ἐπίσημη ὁμολογία πλήρους διαλύσεως τῆς κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ἐπαισχύντου προσβολῆς πρὸς τοὺς ἑταίρους∙ εἴτε τὸ ἐνέκρινε ὁ πρωθυπουργός, εἴτε ὄχι ἀκόμη χειρότερα, ἔχει δευτερεύουσα σημασία. Ἡ κυβέρνηση ἔδειξε ὅτι, εἴτε ἀδυνατεῖ, εἴτε δὲν θέλει, εἴτε ἐσκεμμένως ὑπονομεύει τὴν ἀξιολόγηση καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ὑφίσταται τὶς ἐπιπτώσεις∙ μὲ τὴν στάση αὐτὴ ὁδηγούμαστε πλέον στὸ ἀναμενόμενο ἀδιέξοδο καὶ ὁ Ναπολέοντίσκος οὔτε κἂν προεδρεύει καὶ δὲν σώζεται μὲ τὶς ἄσχετες ἐπισκέψεις του στὸ ἐξωτερικό. Οἱ διάφοροι κυβερνητικοὶ παράγοντες δείχνουν μὲ τὶς ἀλλοπρόσαλλες δηλώσεις τους, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἑνιαία πολιτικὴ κατεύθυνση καὶ ὑπεύθυνος συντονισμός∙ ὁ καθένας τους σκέπτεται μόνο τὴν κομματική του πελατεία καὶ τίποτε ἄλλο, ὅπως ὁ πρόεδρος τῆς Βουλῆς, διότι βλέπουν τὶς ἐκλογές.