Τοσαύτην σχολὴν παρέλιπον

Ἡ καταπίεση καὶ οἱ διώξεις ἀπ’ τὰ ὀλιγαρχικὰ καθεστῶτα, ποὺ ἐπέβαλαν οἱ Λακεδαιμόνιοι σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα μετὰ τὴν νίκη τους στὸν Πελοποννησιακὸ πόλεμο, ἦταν ἡ κύρια αἰτία τῶν μεταστροφῆς τῶν Ἑλλήνων ἐναντίον τους∙ ὅσο μάλιστα αὐξανόνταν οἱ ἐξεγέρσεις ἐναντίον τους, τόσο καὶ γίνονταν πιὸ αὐταρχικοὶ οἱ τύραννοι. «Ἐπὶ δὲ τῆς τούτων ἀρχῆς διὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκείων κακῶν ἐπαυσάμεθ’ ἀλλήλων ἐλεοῦντες»∙ ἐπειδὴ δὲ ἐξ αἰτίας τῆς αὐταρχικῆς αὐτῆς ἐξουσίας καὶ τῶν τόσων κακῶν ποὺ ὑφιστάμεθα σταματήσαμε νὰ δείχνουμε ἀλληλεγγύη μεταξύ μας. «Οὐδενὶ γὰρ τοσαύτην σχολὴ παρέλιπον ὥσθ’ ἑτέρῳ συνασχεσθῆναι»∙ διότι σὲ κανέναν ἀπὸ ἐμᾶς δὲν ἄφηναν ἐλεύθερο χρόνο ὥστε νὰ συμπαραστεκόμαστε στοὺς ἄλλους. «Τίνος γὰρ οὐκ ἐφίκοντο;» ἐναντίον ποίου μάλιστα δὲν ἐστρέφοντο; Εἶναι βασικὴ ἀρχὴ τῆς τυραννίας ἀπασχολῆν ὅλους μὲ κάτι κακό∙ καλλιεργοῦν τὴν ἐντύπωση ὅτι κάποια συμφορὰ ἔρχεται καὶ ὁ κόσμος ἀγωνιᾶ μόνο γι’ αὐτήν.