Καὶ πολιτειῶν μεταβολὰς

Στὰ ἐγκλήματα τῶν Σπαρτιατῶν στὶς ὑπὸ τὴν ἡγεμονία τους πολιτεῖες ἀναφέρεται ὁ Ἰσοκράτης, σὲ σύγκριση μὲ ὅσα εἶχαν κάνει οἱ Ἀθηναῖοι προηγουμένως στὴν συμμαχία τους∙ ἦταν νωπὲς οἱ μνῆμες κι ὅλοι οἱ Ἕλληνες θυμόντουσαν ἀρκετὰ καλὰ τὰ ὅσα εἶχαν γίνει. «Αὐτοὶ πλείους ἐν τρισὶ μησὶν ἀκρίτους ἀποκτείνατες ὧν ἡ πόλις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἁπάσης ἔκρινεν»∙ αὐτοί, οἱ τριάκοντα τύραννοι, μέσα σὲ τρεῖς μῆνες ἐκτέλεσαν περισσότερους ἀπὸ ὅσους ἡ πόλις μας κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἀθηναϊκῆς συμμαχίας παρέπεμψε σὲ δίκη. «Φυγὰς δὲ καὶ στάσεις καὶ νόμων συγχύσεις καὶ πολιτειῶν μεταβολάς»∙ πολλοὶ ἦταν οἱ φυγάδες ἀπ’ τὶς ὀλιγαρχικὲς πόλεις καὶ οἱ ἐξεγέρσεις καὶ οἱ παραβιάσεις τῶν πολιτευμάτων σὲ αὐτές. «Ἔτι δὲ παίδων ὕβρεις καὶ γυναικῶν αἰσχύνας καὶ χρημάτων ἁρπαγάς, τίς ἂν δύναιτο διεξελθεῖν;» ἐπὶ πλέον δὲ ἐξυβρισμοὶ τῶν παιδιῶν καὶ γυναικῶν βιασμοὶ καὶ ἁρπαγὲς περιουσιῶν, ποιὸς θὰ ἠδύνατο περιγράψαι;