Παρατράγουδα Θεσσαλονίκης

Τὰ παρατράγουδα στὸ πάνδημο συλλαλητήριο τῆς Θεσσαλονίκης ἦταν ἐλάχιστα, ἐξ αἰτίας τῆς μαζικότητός του καὶ τοῦ φόβου προκλήσεως ἄλλων ἀνεξελέγκτων καταστάσεων∙ ὁ ἐμπρησμὸς τῆς ἀκατοίκητης οἰκίας ἦταν μᾶλλον ἔργο τοῦ παρακράτους, ὅπως καὶ ἡ ἀναγραφὴ τῶν ὑβριστικῶν γιὰ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ συνθημάτων. Ἀλλὰ τὸ κυνῆγι τοῦ ἡμιμαθοῦς καὶ προεξάρχου τῆς ἀφελληνιστικῆς προπαγάνδας ὑφυπουργοῦ ὁλοφάνερα ἦταν ἔκρηξη ὀργῆς κάποιων νεαρῶν, χωρὶς διάθεση ἀκραία∙ ὁ δειλὸς στὴν προσωπική του ἱστορία τὸ ‘βαλε πάλι στὰ πόδια, ὅπως καὶ παλαιότερα… Τὸ σημαντικὸ ἀπὸ ἐθνικῆς πλευρᾶς γεγονὸς εἶναι ὅτι, ὁ μακεδονικὸς καὶ ἑλληνικὸς λαὸς διατηρεῖ ἄσβεστη τὴν ἐγρήγορσή του, ἀπέναντι τὶς προσπάθειες μειοδοσίας, σὲ πλήρη ἐπικοινωνία μὲ τὸν ἀπόδημο Ἑλληνισμό, ὅπως ἐμπράκτως ἀποδεικνύεται.