Εὐρωζώνη, τήρηση κανόνων

Οἱ ἀποφάσεις τοῦ Γιούρωγκρουπ, γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς τρίτης ἀξιολογήσεως ἐπιβεβαίωσαν τὴν ἀνάγκη σεβασμοῦ τῶν κοινοτικῶν κανονισμῶν καὶ προκάλεσαν τὴν ἀνώμαλη προσγείωση τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης∙ ἀποδείχθηκε ὅτι, τὰ προηγούμενα καλὰ λόγια, ἦταν εὐχές, ὥστε ὁ κακὸς μαθητὴς νὰ στρωθεῖ στὸ διάβασμα, ἀλλὰ ἀποδείχθηκε ὅτι ἀπευθύνονταν εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων. Τὰ αὐστηρὰ μέτρα ἐφαρμόζονται ἀμέσως, πλειστηριασμοί, αὔξηση φορολογίας, περικοπὲς μισθῶν καὶ συντάξεων∙ ὁ λόγος εἶναι ἁπλός, οἱ λύσεις γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἦταν δύο: πρώτη, ἐπιτάχυνση τῶν μεταρρυθμίσεων, ἰδιωτικοποιήσεων καὶ περιορισμὸς περιττῶν δημοσίων δαπανῶν, ὥστε νὰ γίνουμε ἑλκυστικοὶ στὶς ἐπενδύσεις, ἐγχώριες καὶ ξένες∙ δεύτερη, μείωση συντάξεων καὶ αὔξηση φορολογίας. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπέλεξε τὴν δεύτερη, διότι δὲν ἤθελε νὰ ἐνοχλήσει τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους, στοὺς ὁποίους ἔχει ὑποσχεθεῖ πολλά, οὔτε τοὺς κρατικοδίαιτους κομματικούς του. Ἄλλωστε εἶναι οἱ τελευταῖοι πιστοί του. Τὰ γνωρίζουν αὐτὰ οἱ Εὐρωπαῖοι καὶ ἐγκαίρως λαμβάνουν τὰ μέτρα τους.