Ἐκπληκτικὴ Ἄννα Κορακάκη

Δὲν χρειάζονται σχόλια: «Μὲ γνωρίζετε ὡς Ἀθλήτρια. Ἀθλήτρια που ἐκπροσωπῶ μὲ ὅλες μου τὶς δυνάμεις καὶ μὲ περίσσια ὑπερηφάνεια τὴ χώρα μας στὸ ἐξωτερικό. Ὅμως πρίν, ταυτόχρονα καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἰδιότητα, δὲν παύω νὰ εἶμαι μέρος τῶν ἐνεργῶν πολιτῶν μίας ἄξιας χώρας. Ἐχθὲς δὲν κατάφερα νὰ παραβρεθῶ στὸ συλλαλητήριο τῆς Θεσσαλονίκης. Τὸ ἀνάρπαστο ὅμως ποὺ συνέβη ἐκεῖ, μὲ “λύγισε”. Ἡ συγκέντρωση χιλιάδων πολιτῶν, εἰρηνικά, ἀποφασιστικά, περήφανα. Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο, πρὶν κάποιοι ἐπιχειρήσουν -ἄστοχα- νὰ προσδώσουν χαρακτηρισμοὺς καὶ φτιάξουν ἀκραῖες εἰκασίες γιὰ τὰ πιστεύω μου, ἔχω νὰ πῶ, πὼς τουλάχιστον, θὰ πέσουν ἔξω. Ἔχουμε μία ἱστορία, γενικότερα σὰν ἔθνος, τὴν ὁποία, ἂν δὲν εἴμαστε ἄξιοι νὰ συνεχίσουμε τὸ ἴδιο λαμπρὰ ὅσο οἱ παλαιότεροι, ὀφείλουμε -τουλάχιστον- νὰ τὴ διατηρήσουμε καὶ νὰ τὴ διαφυλάξουμε. Ἔχουμε ἀξιοπρέπεια, ποὺ πρέπει νὰ μείνει ἀλώβητη. Λιμάνια, ἀεροδρόμια, γῆ, πωλοῦνται. Ἄξίες ὌΧΙ».