Προβολὴ ἄλλης πλειοψηφίας

Τὸ παραμύθι τῆς ἐξασφαλίσεως ἄλλης πλειοψηφίας στὴν Βουλή, μὲ τὴν προσέλκυση ἢ ἐξαγορὰ βουλευτῶν ἀνεξαρτήτων ἢ τῶν μικρῶν κομμάτων, προβάλλεται ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο∙ ὁ σκοπὸς εἶναι διττός, ἡ πειθὼ τῶν ὀπαδῶν του, τῶν ἐλαχίστων ποὺ τοῦ ἔχουν ἀπομείνει δηλαδή, ὅτι ἔχει προοπτικὲς ἡ κυβέρνησή του, καὶ ἡ ἐμφάνισή του πρὸς τοὺς ἀτλαντικοὺς κηδεμόνας του, ὅτι δύναται ἐκπληρῶσαι τὴν ἀποστολή του. Τὸ ὅτι δὲν πείθει εἶναι ἄλλο ζήτημα, κι αὐτὸ τὸ ἐπισήμανε ἐπιγραμματικὰ ὁ Μίκης Θεοδωράκης, «τόσο βλάκες μᾶς θεωρεῖ;» πολλοὶ τοῦ παραγγέλλουν ὅτι, τὴν ἑπομένη τῆς Κυριακῆς θὰ εἶναι ἄλλη πολιτικὴ κατάσταση. Τὰ πάντα πρέπει νὰ γίνουν, λένε, πρὶν ἀπ’ συλλαλητήριο, διότι μετὰ θὰ εἶναι πολὺ ἀργά.