Ἀτλαντικὴ ἐμπορικὴ διαμάχη

Τὴν λήψη προστατευτικῶν μέτρων κατὰ τῶν εὐρωπαϊκῶν προϊόντων προγραμματίζει ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος, παρόμοια μὲ τοὺς δασμοὺς στὶς ἐξαγωγὲς κινεζικῶν φωτοβολταϊκῶν καὶ κορεατικῶν πλυντηρίων∙ ἀποτελεῖ κοινὸ μυστικὸ στὴν Οὐάσιγκτον, ὅτι οἱ ἀπειλές του στὸ Νταβός, γιὰ κατάργηση τῶν ἐμπορικῶν συμφωνιῶν πού, κατὰ τὴν γνώμη του, βλάπτουν τὰ ἀμερικανικὰ προϊόντα, βρίσκονται σὲ φάση ἐφαρμογῆς. Ὁ διατλαντικὸς ἐμπορικὸς πόλεμος ἀρχίζει πιθανώτατα, ἂν δὲν τὸν ἐμποδίσουν οἱ πιέσεις τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν συμφερόντων∙ οἱ διπλωματικοὶ κύκλοι πιστεύουν, ὅτι τὸ κίνητρο τοῦ προέδρου εἶναι ἄλλο, ὁ ἀποπροσανατολισμὸς τῆς κοινῆς γνώμης ἀπ’ τὰ προσωπικά του καὶ τὴν ὑπόθεση τῆς ἀναμίξεως ρωσικῶν ἑταιρειῶν στὶς προεδρικὲς ἐκλογές. Ἔρχεται ἡ ὥρα τῆς καταθέσεώς του ἐνώπιον τοῦ Εἰδικοῦ ἀνακριτοῦ γιὰ τὴν ὑπόθεση κι ὅλοι γνωρίζουν ὅτι θὰ φουντώσει τὸ θέμα στὴν ἐπικαιρότητα∙ σκέπτεται, ὑποστηρίζουν, τὸν ἀντιπερισπασμό, ἂν καὶ δὲν φαίνεται εὔκολος. Ἀλλὰ ὅλα τὰ παράδοξα κάνει ὁ πρόεδρος!