Συρία, ἀπειλὲς ἐπεκτάσεως

Οἱ τουρκικὲς δυνάμεις συναντοῦν ἰσχυρὰν ἀντίστασιν στὸ Ἀφρίν, ἀπ’ τοὺς Κούρδους μαχητές, παρ’ ὅλο ὅτι περίμεναν μία εὔκολη σχετικὰ ἐπιχείρηση∙ σὲ ἀπάντηση ἡ Ἄγκυρα ἀπειλεῖ μὲ ἐπέκταση τῆς εἰσβολῆς καὶ στὸ Μανμπίζ, ἑκατὸ χιλιόμετρα ἀνατολικά, ἀλλὰ οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν ἀποσύρουν τοὺς συμβούλους τους ἀπ’ τὴν πόλη καὶ ὁ κίνδυνος ἐμπλοκῆς τους γίνεται ἄμεσος. Ἡ στασιμότης στὸ Ἀφρὶν ὑποχρεώνει τὸν Ταχὶπ Ἐρντογὰν κλιμακῶσαι τὸν πόλεμο, διαφορετικὰ θὰ φανεῖ ὅτι ἀδυνατεῖ ὁ στρατός του νὰ νικήσει τοὺς Κούρδους τῆς Συρίας, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐνθάρρυνση τῶν ἀδελφῶν τους στὶς ἀνατολικές του ἐπαρχίες γιὰ συνέχιση τοῦ ἐμφυλίου∙ ἡ Μόσχα παρακολουθεῖ ὑπομειδιῶσα, ἡ ἀναμέτρηση στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ΝΑΤΟ εἶναι ἡ καλύτερη βοήθειά της, ἐνῶ τὸ ἴδιο σαρκαστικὴ εἶναι καὶ ἡ Δαμασκός. Ἡ Μέση Ἀνατολὴ περιπλέκεται, ἐνῶ τὸ Ἰσραὴλ ἐνισχύει πολλαπλῶς τοὺς Κούρδους, διότι τοὺς θεωρεῖ τοὺς καλύτερους συμμάχους του στὴν εὐρύτερη περιοχή.