Ἔναρξη πολιτικῶν ἐξελίξεων

Ὡς καταλύτης ριζικῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων θεωρεῖται ἀπὸ ὅλους τὸ συλλαλητήριο τῆς Κυριακῆς, καθὼς γενικεύεται ἡ κάθοδος τῶν Ἑλλήνων στὸ Σύνταγμα, δηλαδὴ στὸ κέντρο τῆς πρωτεύουσης∙ στὶς περισσότερες πόλεις, ὅπως στὴν Θεσσαλονίκη, δὲν ὑπάρχουν λεωφορεῖα γιὰ ἐνοικίαση, οὔτε εἰσιτήρια σὲ τραῖνα καὶ λεωφορεῖα, ἐνῶ ὀργανώνονται συντροφιὲς γιὰ κοινὴ κάθοδο μὲ τὰ αὐτοκίνητά τους, ὥστε νὰ ἐναλλάσσωονται καὶ στὴν ὁδήγηση. Ἡ παρουσία τοῦ Μίκη Θεοδωράκη καὶ τῆς ἐκκλησίας προσδίδει στὴν ἐκδήλωση πάνδημο χαρακτῆρα καὶ θυμίζει τὶς ἀντίστοιχες ἄλλες κρισίμων στιγμῶν τοῦ ἔθνους, ὅπως τὴν ἔλευση τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ τὸ 1974∙ ἡ διάθεση τοῦ κόσμου μετατρέπεται ἀπὸ ἀγωνιστικὴ σὲ θυμική, μὲ τὴν τακτικὴ ἀποπροσανατολισμοῦ τῆς κυβερνητικῆς προπαγάνδας. Ἡ πρόθεση ὅλων εἶναι σαφέστατη, ἡ προάσπιση τῆς Μακεδονίας καὶ τῶν ἐθνικῶν μας συνόρων πρὸς Τουρκία καὶ Ἀλβανία καὶ ἡ ἀντίθεση στὸν ἀριστεροακροδέξιο συνεταιρισμό∙ δὲν τοὺς ἔχουν καθόλου ἐμπιστοσύνη, ὅπως φαίνεται στὰ Ὕμια.