Συρία, ἀνάμιξη τῆς Γαλλίας

Ἡ ἀνάμιξη τῆς Γαλλίας στὴν συριακὴ κρίση, μὲ τὴν ἀπαίτηση τοῦ προέδρου της νὰ ἀποσύρει ἀμέσως τὰ στρατεύματά της ἡ Ἄγκυρα ἀπ’ τὶς βόρειες περιοχὲς τῆς Συρίας, εἶχε ἄμεσα ἀποτελέσματα∙ ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση στὴν ἀρχὴ εἰρωνεύθηκε τὴν Γαλλία, ὅτι στηρίζει τοὺς τρομοκράτες, ἀλλὰ προχθὲς ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν τηλεφώνησε στὸν Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ τὸν διαβεβαίωσε, ὅτι δὲν πρόκειται γιὰ εἰσβολή, παρὰ μόνο γιὰ προσωρινὴ ἐπιχείρηση, κατὰ τῶν Κούρδων τρομοκρατῶν, ποὺ μόλις ὁλοκληρωθεῖ θὰ ἀποσύρει ἀμέσως τὶς δυνάμεις του. Καὶ μόνο τὸ τηλεφώνημα δείχνει ὅτι ἀναγνωρίζει τὸν διεθνῆ ρόλο τῆς Εὐρώπης στὴν περιοχή, μέσῳ Γαλλίας, ὅταν προηγουμένως τὴν περιφρονοῦσε∙ στὸ ἔδαφος οἱ ἐπιχειρήσεις δὲν προχωροῦν ἱκανοποιητικά, διότι ἡ ἀντίσταση τῶν κουρδικῶν δυνάμεων εἶναι πολὺ ἰσχυρή, μὲ μεγάλες ἀπώλειες γιὰ τοὺς Τούρκους. Ἀποδεικνύεται, ὅτι οἱ περιορισμένης ἐκτάσεως ἐπιχειρήσεις ἔχουν πολλὰ προβλήματα καὶ σπανίως ἔχουν εὐνοϊκὸ ἀποτέλεσμα στὴν ὁλοκλήρωσή τους.