Κρεμλίνο, διεθνὴς παράγων

Ὡς καθοριστικὸς διεθνὴς παράγψν ἀναγνωρίζεται ἡ Ρωσία, ὅπως ὁμολογεῖται ἀπ’ τὸν ἔγκυρο ἀμερικανικὸ τύπο, καὶ παρὰ τὴν ψυχροπολεμικὴ τακτικὴ τῆς Οὐάσιγκτον∙ μετὰ τὴν στρατιωτικὴ ἐπέμβασή της στὴν Συρία καὶ τὴν ἀνάδειξη τοῦ κυριάρχου ρόλου της στὴν χώρα, ἀκολουθοῦν, πυρηνικὰ τοῦ Ἰράν, Βορειοκορεατικό, Ἀφγανιστάν, πυρηνικὸς ἀνταγωνισμός, Δυτικὰ Βαλκάνια, πωλήσεις πυραύλων στὴν Τουρκία καὶ ὅπλων στὴν Λατινικὴ Ἀμερική. Οἱ Ἀμερικανοὶ διαπιστώνουν ὅτι ἔχουν χάσει τὴν δεσπόζουσα θέση τους στὴν διεθνῆ σκηνὴ καὶ ὑποχρεοῦνται νὰ διατηροῦν διάλογο μὲ τὴν Μόσχα, ὅταν μάλιστα, σὲ ὅλα σχεδὸν τὰ θέματα, ἔχει ἐξασφαλίσει αὐτὴ τὴν ἀπόλυτη στήριξη τοῦ Πεκίνου, μὲ τὸ ἰδιαίτερο βάρος του στὴν παγκόσμια οἰκονομία∙ χωρὶς διάλογο μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν δὲν ἐπιλύεται κανένα πρόβλημα, ἀναγνώρισε στὸ Μόναχο καὶ ὁ Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ἐκφράζοντας πολὺ χαρακτηριστικὰ τὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτική. Ἄλλωστε καὶ οἱ κυρώσεις κατὰ τῆς Ρωσίας ἔχουν ἀρθεῖ πρακτικὰ πλέον ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους.